برای این فیلم۴ تا ساختمان پلاسکو دکور زدیم

فرهنگ > سینما - محسن کیایی درباره فیلم «چهارراه استانبول» که جدیدترین ساخته برادرش مصطفی کیایی است، صحبت کرده و درباره روند ساخت فیلم توضیح داده است.

 

عاطفه محرابی: محسن کیایی را بیشتر با نقش‌های شیرینی که در فیلم‌های برادرش مصطفی بازی کرده است به یاد می‌آوریم. این بازیگر از «خط ویژه» گرفته تا «عصر یخبندان» و «بارکد» همیشه نقش‌هایی را برای برادرش بازی کرده که به تلطیف فضای فیلم کمک کرده است. گرچه او در آثار فیلمسازان دیگری هم تاکنون حضور داشته است، ولی حضور کیایی در فیلم‌های برادرش جذابیت بیشتری برای مخاطب دارد. او امسال هم در آخرین فیلم مصطفی «چهارراه استانبول» نقش‌آفرینی کرده است. محسن کیایی بعد از فیلم «بارکد» بار دیگر در «چهارراه استانبول» با بهرام رادان همبازی شده و اینبار این دو بازیگر تلاش کرده‌اند تصویری متفاوت را از کنار هم بودنشان ارائه دهند. در ادامه گفت‌وگوی کامل با این بازیگر را درباره «چهارراه استانبول» و همکاری محسن با برادرش می‌خوانید:

برخلاف اولین فیلم‌های برادرتان که غالبا شما درآنها نقش مکمل ایفا می‌کردید، در «چهارراه استانبول» نیز همچون «بارکد» حضورتان پررنگ‌تر شده است. کمی درباره این فیلم و نقشی که در آن ایفا کرده‌اید توضیح دهید.
این فیلم‌ هم مثل کارهای قبلی مصطفی پربازیگر است و کاراکترهای زیادی دارد، اما دو کاراکتر اصلی دارد که نقش یکی از آنها را من و دیگری را بهرام رادان بازی می‌کنیم.

«چهارراه استانبول» فیلم مهمی در سینمای ایران است. چرا که شاید اولین فیلم سینمایی ایران باشد که در مورد یک موضوع اقتصادی، اجتماعی و سیاسی صحبت می‌کند.

زحمت زیادی برای این فیلم کشیده شده و اگر بخواهم با سلیقه خودم درباره‌اش صحبت کنم، باید بگویم «چهارراه استانبول» بهترین فیلم مصطفی است. هم از نظر حادثه‌ای بودن و ریتم مناسبی که دارد، هم به لحاظ قصه‌گویی‌اش مطمئنم که می‌تواند در جذب مخاطب با اقبال روبرو شود. از طرفی کارگردانی و بازی‌های خیلی خوبی را می‌توانیم در این فیلم ببینیم. به لحاظ طراحی صحنه، جلوه‌های ویژه، طراحی چهره‌پردازی و ... نیز تمام تلاش‌مان را کرده‎ایم که کار استانداردی تحویل مخاطب بدهیم.

اعتقاد ما این است که باید برای مردم فیلم بسازیم و کاری ارائه دهیم که در درجه اول مردم آن را دوست داشته باشند، به‌خصوص در مورد این سوژه که کاملا از دل مردم بیرون آمده است و خانواده‌های زیادی به واسطه وقوع این حادثه درگیر شده بودند. چه خانواده‌های آتش‌نشان‌ها و چه خانواده‌هایی که عزیزانشان در ساختمان پلاسکو مشغول به کار بودند و بعد از آتش‌سوزی پلاسکو سرمایه‌شان را از دست داده و بیکار شدند.

داستان «چهارراه استانبول» از اتفاقات زندگی روزمره کاراکترها شروع می‌شود ولی از یک نقطه به بعد، داستان با ماجرای آتش‌سوزی پلاسکو گره می‌خورد.

با توجه به اینکه فیلم از یک رویداد واقعی صحبت می‌کند، به نظر می‌رسد شما و آقای مصطفی کیایی با پروژه سخت‌تری به نسبت کارهای قبلی‌ روبرو بوده‌اید.
ما برای تمام فیلم‌های قبلی‌مان هم تلاش‌مان را کرده بودیم تا بهترین اتفاق رخ دهد ولی در این فیلم تلاش‌ ما خیلی بیشتر شده بود، چون با سوژه‌ای روبرو بودیم که در عالم واقع اتفاق افتاده بود و عینیت آن وجود داشت. برای همین ما مجبور بودیم همه چیز را دوباره عین واقعیت بسازیم. همین کار ما را سخت‌تر می‌کرد و هزینه خیلی زیادی برایمان به همراه داشت. همه این هزینه‌ها را به شکل شخصی متحمل شدیم و هیچ ارگانی هیچ گونه هزینه مالی برای این فیلم نکرده است. تنها ارگانی که با تمام قوا به ما کمک معنوی کرد آتش‌نشان‌ها بودند. آنها با حضور خود و ماشین‌هایشان، تمام تلاش‌شان را کردند تا این بازسازی واقعیت به شکل بهتری اجرا شود.

در همان ابتدا که خبر ساخت چنین فیلمی منتشر شد، از خیلی‌ها ‌شنیدم که می‌گفتند: «برادران کیایی از جوی که مردم در آن قرار دارند سوءاستفاده کردند و تا تنور داغ است می‌خواهند از فرصت استفاده کنند.» در صورتی که فیلمسازی براساس رویدادهای واقعی در همه جای دنیا اتفاق رایجی است، ولی در کشور ما رفتن سراغ چنین سوژه‌هایی را سو‌ءاستفاده کردن می‌دانند. فکر می‌کنید این طرز تفکر از کجا نشأت گرفته است؟ 
این موضوع را می‌شود از خیلی جهات مورد بررسی قرار داد. شاید این یک آسیب باشد که در سینمای ما وجود دارد. همانطور که خودتان اشاره کردید، ساخت فیلم براساس اتفاقات واقعی در همه جای دنیا مرسوم است. مثلا چندین و چند فیلم درباره واقعه یازده سپتامبر ساخته شده است.

البته این را بگویم که فیلمسازی براساس موضوعات روز جامعه همیشه روال کار ما بوده است. مثلا ما زمانی «خط ویژه» را ساختیم که دقیقا با اختلاس‌های بانکی مصادف و پرونده‌های زیادی رو شده بود. در آن زمان این موضوع، دغدغه همه مردم بود و به همین دلیل تصمیم گرفتیم فیلمی بسازیم که سوژه‌اش مرتبط با موضوع اختلاس بانکی باشد.

در مورد «چهارراه استانبول» هم همینطور است. یادم می‌آید روزی که پلاسکو سوخت، من و مصطفی در یک مجموعه ورزشی که نزدیک ساختمان پلاسکو است، حضور داشتیم. بعد از آنجا به دفترمان رفتیم. مدتی بود که کار روی یک سوژه دیگر را آغاز کرده بودیم ولی وقتی تلویزیون را روشن کردیم و آتش‌سوزی پلاسکو را دیدیم، آنقدر متأثر شدیم که همان موقع طرح قبلی‌مان را کنار گذاشتیم. همانجا با هم قرار گذاشتیم فیلمی راجع به پلاسکو بسازیم.

خیلی از دوستان ما که با هم در آن مجموعه ورزشی تمرین می‌کردیم، از اهالی ساختمان پلاسکو و کاسب‌های آن منطقه بودند. بنابراین ما به چشم خودمان دیدیم که این حادثه چگونه باعث آسیب رساندن به مردم شد.

«چهارراه استانبول» پروسه بسیار سختی را پشت سر گذاشت. شاید هیچ‌کس حاضر نباشد زیر بار این همه هزینه رفته و کاری به این دشواری را انجام دهد. اینکه با چنین مشقتی فیلمی را بسازی و در کنارش هم این نوع حرف‌های حاشیه‌ای درباره‌‌ات گفته شود، واقعا دردناک است. مگر می‌شود آدم بخاطر سو‌ءاستفاده از چیزی خودش را تا این اندازه به سختی بیندازد و وارد یک دنیای ناشناخته شود؟

وقتی به تخیل‌مان رجوع کنیم و کاری را بسازیم که برگرفته از واقعیت نیست، هرکاری را که دل‌مان بخواهد می‌توانیم انجام دهیم. ولی ما در این فیلم از لباس آتش‌نشان‌ها گرفته تا شکل ساختمان پلاسکو، باید به همه و همه توجه می‌کردیم. براساس عکس‌هایی که وجود داشت و با استفاده از نقشه ساختمان پلاسکو، تمامش را از نو ساختیم و برای این فیلم 4 تا ساختمان پلاسکو دکور زدیم! خود پلاسکو بخاطر فضایی که بعد از آتش‌سوزی پیدا کرده برای ما قابل استفاده نبود، بنابراین ما مجبور بودیم تمام آن فضا را از اول بسازیم و همه جا را دکور بزنیم. خیلی از چیزهایی که در تصویر دیده می‌شود را هم با جلوه‌های ویژه کامپیوتری ساخته‌ایم. به نظرم کاری که در این فیلم انجام دادیم در سینمای ما بی‌سابقه بوده است.

ولی متاسفانه در سینمای ما آدم‌ها با هم دوست نیستند. در شرایطی که همه ارگان‌ها سینما را تحت فشار قرار می‌دهند، به جای اینکه حداقل خودِ ما سینمایی‌ها تلاش کنیم حامی هم باشیم، مدام برای همدیگر می‌زنیم و پشت هم نیستیم.

همانطورکه خودتان اشاره کردید، معمولا در فیلم‌های برادرتان سعی بر این است که درباره موضوعات روز جامعه در فیلم صحبت شود. معمولا شما دو برادر چه مراحلی را پشت سر می‌گذارید تا تصمیم بگیرید نگارش فیلمنامه را براساس کدام یک از موضوعات به روزجامعه آغاز کنید؟
وقتی قرار است سراغ یک فیلم جدید برویم، اول با مصطفی راجع به این صحبت می‌کنیم که در حال حاضر چه چیزی در سینمای ما کم است که سراغ همان برویم. مثلا الان مدتی است درباره ساخت یک فیلم اکشن خیلی خوب صحبت می‌کنیم، چون در سینمای ما به این ژانر توجه کمی شده است. یا مثلا یک فیلم ترسناک و یا یک فیلم ورزشی. در مورد «چهارراه استانبول» هم ما یک فیلم حادثه‌ای را که درباره موضوعی واقعی صحبت می‌کند، انتخاب کردیم. موقع ساخت «بارکد» هم در صحبت‌هایمان به این نتیجه رسیدیم که باید یک فیلم کمدی انیمیشن‌گونه کار کنیم و نتیجه تبدیل به «بارکد» شد. در «عصر یخبندان» هم سراغ روایتی متقاطع از زندگی چند آدم رفتیم که این زندگی‌ها در یک نقطه به هم متصل می‌شدند. درباره «خط ویژه» هم همین اتفاق به شکل دیگری رخ داد. الان هم لحن ما عوض نشده است، بلکه به تناسب قصه‌ای که در این فیلم تعریف می‌شود، نوعی چرخش در اتفاقات و فضا به وجود می‌آید و همانطور که گفتم تا قبل از آتش گرفتن پلاسکو، روایت عادی خودمان را داریم. حتی ممکن است در قسمت ابتدایی فیلم، تماشاگر را بخندانیم اما مطمئنا همانطور که دیدن تصاویر مربوط به سوختن پلاسکو بر مردم تأثیر گذاشت، در این فیلم هم دیدن سکانس‌های مربوط به پلاسکو روی مخاطب اثر می‌گذارد.

در این فیلم دوباره کنار بهرام رادان دو نقش اصلی را بازی می‌کنید. گرچه شما در «عصر یخبندان» هم بازی مشترک داشتید ولی در «بارکد» شما دو نفر را به شکل یک زوج هنری که با رد و بدل کردن دیالوگ‌ها فضاسازی می‌کنند، می‌دیدیم. به نظر خودتان این نوع بازی بده و بستانی که با کنار هم بودن زوج شما دو نفر در «بارکد» به وجود آمده بود، در «چهارراه استانبول» هم تکرار شده است؟
ما یک گروه هستیم که داریم با هم کار می‌کنیم و همانطور که اشاره کردید این سومین همکاری بهرام رادان با ما است. شکل آدم‌ها با هم فرق می‌کند، در «بارکد» دو دوست بودند با یک سری خواستگاه‌های انسانی ولی اینجا دو آدم دیگر هستند. معضل و گرفتاری‌ای که در این فیلم برای این دو پیش آمده با نوع گرفتاری‌ای که در «بارکد» تجربه می‌کردند کاملا متفاوت است. تمام تلاش‌مان را کردیم که این دو کاراکتر اصلا شبیه به کاراکترهایی که در «بارکد» دیدید، نشوند. اتفاقا خیلی اوقات در طول بازی‌مان لحنی ایجاد می‌شد که جفت‌مان به هم تذکر داده و می‌گفتیم حواسمان باشد که دارد شبیه دو کاراکتر بارکد می‌شود. بنابراین سعی کردیم به شکل متفاوتی این نقش‌ها را بازی کنیم.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نیکی کریمی در توییتی درباره حضور بانوان در استادیوم‌ فوتبال نوشت: «اجازه بدهيم خانم‌ها بيايند ورزشگاه آزادی و بازی‌ها را ببينند، فوتبال را واليبال را تا كی می‌خواهيم اين موضوع را كش بدهيم؟ الان وقتش است كه اين قانون را براي هميشه عوض كنيم بگذاريم خانم‌ها هم لذت ديدن بازی‌ها از نزديك را برای هميشه تجربه كنند.»

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، تفنگ شخصیت هان سولو در فیلم «جنگ ستارگان: بازگشت جدای» در لاس‌وگاس به قیمت ۵۵۰ هزار دلار فروش رفت.

این تفنگ بخشی از بخشی از مجموعه شخصی جیمز ال شوپ کارگردان هنری هالیوودی بود. در همین حراجی تفنگ یکی از شخصیت‌های فرعی به قیمت ۹۰ هزار دلار فروخته شد.

از دیگر اشیایی که در این حراجی عرضه شد می‌توان به لباسی اشاره کرد که کریستوفر ریو در فیلم «سوپرمن ۳» به تن داشت. این لباس به صورت کامل عرضه شد و با قیمت ۲۰۰ هزار دلار فروخته شد.

تمامی عواید این حراجی که لباسی از مریلین مونرو هم در آن وجود داشت صرف کمک به بنیاد کتابخانه ریاست‌جمهوری آبراهام لینکلن خواهد شد.

فیلم «جنگ ستارگان: بازگشت جدای» سومین قسمت از «جنگ ستارگان»‌ ارژینال به کارگردانی ریچارد مارکوند با فیلمنامه‌ای از جرج لوکاس و لارنس کاسدان بود.

این فیلم با بازی هریسون فورد، کری فیشر و مارک همیل سال ۱۹۸۳ اکران شد و در سراسر جهان به فروش نیم میلیارد دلاری دست پیدا کرد. هزنیه تولید این اثر سینمایی نزدیک به ۴۰ میلیون دلار بود.

هریسون فورد در این فیلم نقش هان سولو را بازی می‌کرد.

منبع: هالیوودریپورتر / ۲۳ ژوئن

یادی از عباس کیارستمی در آثار هنرمندان ایرانی

بازگشت رونق و تنوع به گالری های تهران با افتتاح ۳۵ نمایشگاه

فرهنگ > تجسمی - گالری‌ها و نگارخانه‌های تهران در نخستین جمعه تابستان با 35 نمایشگاه تازه میزبان علاقه‌مندان به هنرهای تجسمی هستند.

 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اولین جمعه تیرماه پس از مدت ها شور و نشاط را برای گالری های تهران به ارمغان آورد و بار دیگر شاهد رونق نمایشگاه های هنرمندان هستیم.

در این جمعه با وجود آنکه تب بازی های جام جهانی داغ داغ شده است گالری داران تهرانی با 35 نمایشگاه به استقبال علاقه مندان به هنر می روند، تعدادی که تا به امروز به یک آرزو برای اهالی هنرهای تجسمی بدل شده بود.

این هفته علاوه بر افتتاح 35 نمایشگاه تازه، علاقه‌مندان فرصت دارند تا از 45 نمایشگاهی که از هفته‌های پیشین همچنان برپا هستند، دیدن کنند.

وضعیت تنوع گونه های هنری هم همانند تعداد افتتاحیه ها بسیار خوب است و پس از مدت ها به جز نقاشی و عکس، شاهد چاپ دستی، چیدمان، میکس مدیا و حجم هستیم.

حال به مرور جزییات نمایشگاه‌هایی که این جمعه (اول تیرماه) افتتاح می‌شوند، می‌پردازیم.

گالری آ: نمایشگاه گروهی با عنوان «نازادی» با انتخاب شهرام انتخابی و آسیه سلیمیان یکم تا 12 تیر برپاست.  

گالری آتبین: نمایشگاه عکس غزاله صداقت با عنوان «ارث پدری» یکم تا 12 تیر برگزار می‌شود.

گالری آتشزاد: نمایشگاه گروهی میکس مدیا با عنوان «نیم در نیم» یکم تا 10 تیرماه برپاست.

گالری آرته: نمایشگاه عکس علیرضا الهی با عنوان «کوکر» یکم تا 10 تیرماه برگزار می‌شود.

گالری آریا: نمایشگاه نقاشی مینو واثقی با عنوان «بی‌کرانگی» یکم تا 15 تیرماه برقرار است.

گالری آیریک: نمایشگاه نقاشی پری سیفالهزاده یکم تا 7 تیرماه برگزار می‌شود.

گالری اعتماد: نمایشگاه نقش برجسته‌های هندسی محسن وزیری مقدم یکم تا 19 تیرماه میزبان علاقه‌مندان خواهد بود.

گالری افرند: نمایشگاه نقاشی شیرین بابازاده با عنوان «درخت واق» یکم تا 15 تیرماه برگزار می‌شود.

گالری ایده: نمایشگاه گروهی نقاشی «منظره نو» یکم تا هفتم تیرماه برگزار می‌شود.

گالری ایده پارسی: عکس های هنرمندان در نمایشگاه گروهی «یک» از تاریخ یکم تا ششم تیرماه به نمایش درمی‌آید.

گالری ایوان: نمایشگاه گروهی عکس «تک درخت» به یاد عباس کیارستمی یکم تا 15 تیرماه برگزار می‌شود.

گالری پروژه‌های آران: نمایشگاه گروهی هنری به انتخاب مینا فشنگچی یکم تا 18 تیرماه برگزار می‌شود.

گالری ثالث: نمایشگاه عکس گلاره کیازند با عنوان «شیرین- عباس کیارستمی» یکم تا 22 تیرماه برگزار می‌شود.

خانه نگار 14: نمایشگاه آثار علیرضا ظریف یکم تا 31 تیرماه برگزار می‌شود.

گالری چهار: نمایشگاه حجم‌های احسان شایق یکم تا 11 تیرماه برگزار می‌شود.

گالری دارگون: نمایشگاه گروهی چاپ دستی «آن سوی دیوار» بر اساس تم اشعار عباسی کیارستمی با دبیر احمد وکیلی یکم تا 14 تیرماه برپا می‌شود.

گالری دلگشا: نمایشگاه آثار شیوا یوردخانی با عنوان «سیاه مطمئن روی سطح بی‌ثبات» یکم تا 12 تیر‌ماه میزبان هنردوستان است.



گالری راه ابریشم: نمایشگاه گروهی عکس «228» با انتخاب سیوا شهباز و الناز امینی یکم تا 24 تیر برگزار می‌شود.

گالری زمان هنر: نمایشگاه نقاشی گروهی هنرجویان استاد ایرج شافعی یکم تا 6 تیرماه برگزار می‌شود.

گالری زیرزمین دستان: نمایشگاه گروهی «مصورنامه» یکم تا 29 برگزار می‌شود.

گالری ساربان: نمایشگاه گروهی نقاشی با عنوان «کومشیان» یکم تا 11 تیرماه برگزار می‌شود.

گالری سایه: نمایشگاه آثار سینا نظیری حسین‌پور با عنوان «نابهنگاهی» یکم تا پنجم تیرماه برگزار می‌شود.

گالری سیحون: نمایشگاه آثار منصور نصرت‌نظامی با عنوان «پیله» یکم تا 13 تیرماه برگزار می‌شود.

گالری شلمان: نمایشگاه گروهی عکس با عنوان «چشم‌اندازهای ایران 2» با گردآوری سارا مفتح یکم تا ششم تیرماه برگزار می‌شود.

گالری شیث: نمایشگاه نقاشی پرتره علیرضا روح‌بخش یکم تا ششم تیرماه برگزار می‌شود.

عمارت روبه‌رو: نمایشگاه گروهی «لحظه قطعی» یکم تا 12 تیرماه میزبان علاقه مندان خواهد بود.

گالری فرمانفرما: نمایشگاه آثار فاطمه چاوشی با عنوان «یاد» یکم تا 15 برگزار می‌شود.

فرهنگسرای ارسباران: نمایشگاه نیلوفر صابر با عنوان «قصه‌های رنگی» یکم تا 10 تیرماه برگزار می‌شود.

فرهنگسرای نیاوران: نمایشگاه عکس پارسا خادم یکم تا 9 تیرماه در گالری دو برپاست.

گالری مستقل تهران: نمایشگاه نقاشی‌های فرانک ژین یکم تا 10 تیر برگزار می‌شود.

گالری گلستان: نمایشگاه نقاشی مینا سبزی یکم تا ششم تیرماه برگزار می‌شود.

گالری لاله: نمایشگاه گروهی طراحی با عنوان «طرآهی» یکم تا 12 تیر برگزار می‎شود.

گالری نگر: نمایشگاه گروهی با عنوان «لحظه قطعی» یکم تا هشتم تیرماه برگزارمی‌شود.

گالری نهاوند: نمایشگاه نقاشی شکوفه سادات بستانی فرد یکم تا ششم تیر پذیرای هنردوستان خواهد بود.

نگارخانه اداره ارشاد استان تهران: نمایشگاه گروهی خوشنویسی «سمای قلم» اول تا ششم تیرماه برگزار می‌شود.

خبر آنلاین

جرج کلونی کارگردانی می‌کند

پنج شنبه, 31 خرداد 1397 02:59

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، جرج کلونی بازیگر سرشناس چندی است که بیش از بازیگری به جنبه‌های دیگر سینما علاقه نشان می‌دهد. او اکنون برای کارگردانی یک تریلر علمی‌تخیلی با کمپانی «فاکس قرن بیستم» وارد مذاکره شده است.

این پروژه علمی تخیلی با فیلمنامه‌ای اثر کریستوفر مک‌براید ساخته خواهد شد و شخصیت اصلی آن یک کارشناس پهبادهای جنگی است.

در صورت به توافق رسیدن، فیلم جدید جرج کلونی در کمپانی تولید فیلم «21 Laps»‌ ساخته خواهد شد. این کمپانی فیلمسازی پیش از این فیلم علمی تخیلی «Arrival» (ورود) را با بازی ایمی آدامز برای «پارامونت» تولید کرده بود که در سراسر جهان بیش از ۲۰۰ میلیون دلار فروش داشت. این کمپانی تولید فیلم اکنون مشغول ساخت فیلم «تاریک‌ترین ذهن‌ها» برای «فاکس» است و علاوه بر آن سریال «چیزهای عجیب‌تر» را برای نتفلیکس می‌سازد.

در فیلم «اکو» یک کارشناس پهباد با بحرانی روانی روبه‌رو می‌شود که انسان را تا مرز جنون پیش می‌برد. او که مدتی است به رفتار معشوقه‌اش مشکوک شده، به این باور می‌رسد که معشوقش همان کسی نیست که همواره می‌شناخته است. شاید توطئه‌ای در میان است و او با فرد غریبه‌ای روبه‌رو است.

جرج کلونی که بیش از هر چیز به عنوان بازیگر شناخته می‌شود تا کنون ۶ فیلم کارگردانی کرده است. او کارگردانی را سال ۲۰۰۲ با فیلم «اعترافات ذهنی خطرناک» شروع کرد و پس از آن فیلم‌های «شب‌بخیر و موفق‌باشید»، «کلاه‌چرمی‌ها»، «نیمه‌ ماه مارس»، «مردان یادمان‌ها»‌ و «سابربیکن» را کارگردانی کرد.

او که برای کارگردانی فیلم «شب‌بخیر و موفق‌باشید» نامزد اسکار بهترین کارگردانی شد، چندی پیش جایزه یک عمر دستاورد هنری بنیاد فیلم آمریکا را از آن خود کرد.

منبع: ورایتی / ۲۰ ژوئن

خبر آنلاین