جنگل الیمستان

چهارشنبه, 06 تیر 1397 03:10

به گزارش خبرنگار اقتصادی باشگاه خبرنگاران؛ الیمستان، روستایی توریستی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل که در کیلومتر ۲۰ جاده هراز از آمل واقع شده است. جنگل الیمستان، محل رویش گیاه "الیما" است که در اردیبهشت ماه رشد می کند. می گویند نام جنگل الیمستان نیز برگرفته از آن می باشد. الیمستان یکی از مناطق توریستی ایران است که تورهای زیادی سالانه برای تفریح و سفر به دل طبیعت الیمستان می روند. این منطقه نگاه عکاسان داخلی و خارجی راه هم به خود جذب کرده و طبیعت بکر و زیبایی جنگل و مراتع و سر سبزی آن وصف ناشدنی است. آب مردم آن از چشمه تامین می شود و محصول آن غلات، لبنیات و عسل است. 
 



قله الیمستان هم یکی دیگر از جاذبه های این روستا است که در زمستان و بهار کوهنوردان زیادی را به خود جذب می کند. قله ای که حدود ۲۵۱۰ متر ارتفاع دارد و یکی از بهترین گزینه های کوهنوردی در زمستان به شمار می رود. اگر اهل کوهنوردی باشید، این قله با تمام جاذبه های طبیعی اطرافش بهترین گزینه سفر کوهنوردی شما به شمار خواهد رفت. در کل مسیر دامنه شرقی، قله دماوند در پیش چشمان ما است و هر لحظه با شما حرکت می کند. 
 

 

اما شاید از همه جالب تر منطقه نقش پای رستم باشد که تعجب همه کوهنوردان را بر می انگیزد. نرسیده به قله جای دو شهاب سنگ بزرگ دیده می شود که حفره هایی به عمق ۱۰ متر ایجاد کرده اند. بومیان منطقه افسانه ای زیبا برای این چاله ها دارند. آنها معتقدند این گودال ها جای زانوهای رستم است که در این منطقه زانو زده و از آب دریا نوشیده است. 
دورنمای بی نظیر قله دماوند، مناظر زیبای جنگلی با پوشش دشت های پر گل، منطقه را به مکانی مجذوب کننده تبدیل کرده است. قبل از رسیدن به جنگل، در ابتدای ورود به الیمستان روستایی قرار دارد که لهاش نامیده می شود که در کوهستانی معتدل و مرطوب واقع شده است. 
 



در کل این جنگل منطقه ای است که با هوای خنک و مه آلود خود بهترین محل برای پیاده روی و لذت بردن از جاذبه های زیبایش می باشد و جاذبه هایی همچون طبیعت زیبای پاییزی جنگل های الیمستان، پیاده روی در جنگل، ارتفاعات زرشک کوه، دورنمای زیبای قله دماوند بر زیبایی آن افزوده است. 
راه دسترسی به جنگل الیمستان : از آمل کیلومتر ۲۰ و از تهران، کیلومتر ۱۴۰ جاده هراز، به جاده فرعی سمت راست با تابلوی امام زاده قاسم یا امامزاده لهاش برمی خورید وارد آن شوید، در اوایل مسیر به دو راهی می رسید که باید جاده سمت چپ را دنبال کنید، جاده فرعی آسفالته باریک با پیچ و خم بسیار حدود ۷ کیلومتر است که ابتدا ما را به روستای لهاش و پس از ۵ کیلومتر مسیر خاکی به روستای الیمستان می رساند. از آنجا با پشت سر گذاشتن آبادی وارد جنگل می شویم. 

  

 
اواسط بهار و اوایل پاییز بهترین فصل برای رفتن به جنگل است ولی مناظر زیبای زمستانی هم میتواند وسوسه انگیز باشد، البته بشرطی که تمامی اصول این گونه سفرها رعایت شود. 
غذای کافی، لباس مناسب، جعبه کمک های اولیه، چراغ قوه، در صورت داشتن gps و یا کمک گرفتن از بومیان برای جنگل نوردی پیشنهاد می شود در شرایط مه امکان گم شدن در جنگل وجود دارد، عموما این جنگل را بی خطر می خوانند اما احتیاط را فراموش نکنید و برای حفاظت از محیط، آتش روشن نکنید یا در صورت روشن کردن از خاموش شدن آن پیش از رفتن اطمینان حاصل کنید. 

 


انتهای پیام/ 
منبع:delgarm.com

آبشار «اوگینک»

سه شنبه, 05 تیر 1397 03:26

طبیعت تصاویر زیادی را به چشمان ما هدیه می کند . آرامش شاید تنها یکی از اتفاقاتی است که در هنگام قرار گرفتن در طبیعت تجربه می کنیم.  جلوه های زیبای آفرینش خداوند فرصتی برای دور شدن از روزمرگی ها برای ما به وجود می آورند و انرژی دوباره ای برای از سر گرفتن فعالیت های زندگی در ما ایجاد می کنند .

باز هم می خواهیم به گوشه ای از طبیعت زیبا برویم  تا برای لحظاتی آرامش را در قلب طبیعت تجربه کنیم.

مقصدمان جایی در شمال کشور عزیزمان ایران است . استان گیلان با همه ی زیبایی هایش ما را به سوی خود فرا می خواند تا یکی از شاهکار های طبیعت ایران را به ما نشان دهد ...

شاهکاری در قالب یک آبشار که در قلب کوه ها جا خوش کرده است و موسیقی دلنوازی را با آب می نوازد .... آبشاری که برای دیدنش باید به آستارا برویم و از شهر لوندویل گذر کنیم ...

 

آبشار لاتون گیلان
آبشار لاتون گیلان

در مسیر آبشار لاتون

دل به جاده می زنیم و به شهرستان آستارا می رسیم . مسیر را تا شهر لوندویل و روستای کوته کومه ادامه می دهیم اما این تمام ماجرا نیست ، برای رسیدن به این آبشار زیبا مسیری بس طولانی در پیش داریم؛ چیزی نزدیک به ۴ ساعت پیاده روی در دل جنگل و عبور  از تپه های جنگلی پیش رویمان است که باید در کنار افراد را‌ه‌بلد طی شود ، اما بدون شک ارزشش را دارد وقتی به مقصد فکر می کنی ، راه هر چقدر هم سخت ، برایت سهل می شود.

در مسیر رسیدن به آبشار از دامنه ی کوهستانی می گذریم و به قلب جنگلی سر سبز می زنیم . در کناره ی راهمان رودخانه ی لوندویل جریان دارد و ما را به سوی مراتع هدایت می کند .

خستگی و تشنگیمان را با نوشیدن جرعه ای آب از چشمه ها و استراحتی کوتاه در میانه ی راه فراموش می کنیم . بعد از گذر از این همه زیبایی ، با افزایش ۷۵۰ متری ارتفاع ، آبشار لاتون خودش را به ما می نمایاند. هنوز ۵۰۰ متری به آبشار مانده است اما زیبایی و شکوه آبشار ، تصویری تازه را به چشمانمان هدیه می کند .

آبشار لاتون

به آبشار لاتون می رسیم...

در کنار آبشار ایستاده ایم و شاهد یکی از شاهکارهای خداوند هستیم که در میانه ی کوه دل هر بیننده ای را می رباید...

آبشار لاتون که با نام بارزاو هم شناخته می شود در ۱۵ کیلومتری جنوب شهر آستارا و در مرز استان اردبیل قرار گرفته است . این آبشار منحصر به فرد با ارتفاع ۱۰۵ متر ، لقب #بلندترین آبشار ایران را با خود به یدک می کشد.

آب سر ریز آبشار میزان معینی ندارد و دائما در حال تغییر است . اما مقدار آن به صفر نمی رسد و همیشه آب در آن جریان دارد.

آبشار لاتون

برای رسیدن به آبشار دو راه ریلی و جاده ماشین​رو وجود دارد. مسیر ریلی، ایستگاه تله زنگ در مسیر دورود به اندیمشک است. اگر مبدأ حرکت شما تهران باشد و با قطار قصد طی مسیر را داشته باشید، باید قطار عادی تهران- اهواز را سوار شوید. ایستگاه تله زنگ سه ساعت پس از ایستگاه دورود خواهد بود. اما مسیر ماشین​رو از شهر دزفول شروع می‌شود. 

این مسیر از سمت منطقه سردشت دزفول و پیر چل به آبشار منتهی می‌شود. باید از دزفول به سمت منطقه شهیون بروید. در5 کیلومتری منطقه‌ای به نان پیر یا گوشه، مسیری ماشین​رو وجود دارد که تا نزدیکی آبشار می‌رود. از محل توقف خودرو تا خود آبشار 2 ساعت کوهنوردی و پیاده‌روی ساده منتظر شما خواهد بود. به تازگی از جاده دزفول به روستای پامنار تا پشت آبشار ۳۵ کیلومتر جاده خاکی باز شده است که با یک ساعت پیاده‌روی به آبشار می‌رسند.

 

آبشار شوی فوق‌العاده زیباست اما آنچه این سفر را برای شما دلپذیرتر و به یادماندنی‌تر می‌کند سختی و مشکلات راه است. اگر قصد سفر به آبشار را دارید پیشاپیش خود را برای یک سفر چندروزه با مسائل شیرین و تلخ پیش‌بینی نشده آمده کنید.اگر با قطار می‌خواهید خود رابه آبشار برسانید بد نیست که بدانید قطار قبل از رسیدن به تله زنگ در ایستگاه‌‌های متعددی توقف می‌کند. مهم‌ترین آنها ایستگاه‌‌های بیشه، سپیددشت، چم سنگر، کشور، تنگ هفت و تنگ پنج است. 

این مسیر خصوصاً در فصل بهار فوق‌العاده زیباست. وقتی به سمت جنوب می‌روید، ارتفاعات معروف اشترانکوه را در سمت چپ خود خواهید دید. تونل‌‌های طویل و متعدد از خصوصیات دیگر این مسیر است. توصیه می‌شود مقدار زیادی از وقت خود را در کنار پنجره قطار بگذرانید. برای آنهایی که این مسیر را در روز طی نکرده‌اند، طبیعت زیبا و پرصلابت زاگرس به یاد ماندنی است.

قطار در کنار رودخانه خروشان سزار به جنوب می‌رود. سزار هرچه بیشتر می‌رود پرآب‌تر و سهمگین‌تر می‌شود؛ چراکه از هر دره، چشمه، رودخانه یا آبشاری به سزار افزوده می‌شود.معمولاً قطار‌های عادی ساعت 1:30 صبح به ایستگاه تله زنگ می‌رسند. بنابراین بهتر است شب را در مسجدی که در کنار ایستگاه راه آهن است سپری کنید. 


بهترین زمان حرکت به سمت آبشار هم یکی دو ساعت قبل از طلوع خورشید است. چون با توجه به گرمای منطقه، بخشی از مسیر را به دور از تابش اشعه خورشید طی خواهید کرد.برای رسیدن به آبشار 4 تا 5 ساعت در راه خواهید بود. مسیر از سمت راست ایستگاه شروع می‌شود. ادامه مسیر در مجاور یک رودخانه به روستایی با دو خانوار منتهی می‌شود. بعد از این روستا، روستای سرسبز شوی قرار دارد. قبل از رسیدن به روستا لازم است از عرض رودخانه عبور کنید.

در مواقع کم​آبی به راحتی می‌شود از رودخانه عبور کرد. هنگام پر آبی لازم است به آب بزنید. به خاطر داشته باشید هرچه به تنگه نزدیکتر شوید امکان عبور از رودخانه کمتر و خطرات آن بیشتر خواهد شد.اگر هوا رو به تاریکی می‌رود، می‌توانید شب را در منزل یکی از روستائیان سپری کنید. از روستای شوی امتداد جوی آب را در پیش گیرید تا به تنگه برسید. 

بخش خطرناک سفر در این منطقه است که جهت تسهیل در عبور و مرور بخشی از کوه را سیم بکسل بسته‌اند تا جهت حمایت از آن استفاده کنید. از این مکان حدود یک ساعت و نیم تا آبشار فاصله است. هنگامی که به روستای شوی رسیدید، نیازی به عبور از رودخانه و نهایتاً سیم بکسل نیست. می‌توانید مسیر خود را ادامه داده و از کوه سربه فلک کشیده مقابلتان صعود کنید

این سربالایی راه شما را از نظر مسافت دور خواهد کرد اما مسیری است که عشایر برای جابه‌جایی احشام خود از آن استفاده می‌کنند. بنابراین خطر آن بسیار کمتر است. نکته‌ای که می‌بایست به آن دقت کرد این است که در مجاورت آبشار معمولاً رطوبت آبشار باعث اذیت افراد می​شود و در کنار رودخانه نیز می‌بایست فاصله در حدی باشد که صدای آب خیلی آزاردهنده نباشد.آبشار تله زنگ به علت واقع شدن در ابتدای استان خوزستان از آب و هوای گرم برخوردار است. 

از این رو بهترین زمان بازدید از آن 15 اسفند تا اواخر فروردین است. بعد از این مدت فصل گرمای منطقه فرا می‌رسد.اما به خود آبشار که بخواهیم بپردازیم باید گفت پوشش گیاهی اطراف آبشار مشتمل بر درختان بید، انجیر، مو،زبان گنجشک، افرا، کیکم و بلوط است. تله زنگ از سطح دریا حدود 450 متر ارتفاع دارد. اما ارتفاع بالای آبشار 846 متر است. نام کوهی که آبشار از فراز آن به پائین می‌ریزد، چورویک است. البته برخی به اشتباه آن را چهل و یک تلفظ می‌کنند.


در پائین بخش عمودی آبشار، آب به‌صورت پله پله تا کف رودخانه جریان دارد. این بخش پوشیده از خزه است. برای رسیدن به زیر آبشار لازم است دو بار از عرض رودخانه عبور کنید. اگر وقت کافی دارید، برای دقایقی هم شده به زیر آبشار بروید. لذتِ رسیدن به زیر آبشار، صدای مهیب آبی که از بالای سر روی شما می‌ریزد، وزش باد و مناظر زیبای روبه‌رو دریچه جدیدی از لذت طبیعت گردی را به روی شما باز خواهد کرد. برای این کار حتماً با افراد باتجربه همراه شوید.

حدود 40 دقیقه بالاتر از آبشار اول، آبشار دیگری قرار دارد که به آبشار دوم شوی معروف است. میزان آب این آبشار نیز بسیار متغیر است. نزدیک این آبشار حوضچه‌‌های متعددی برای آب​تنی وجود دارد. در کنار آبشار دوم (در مواقع کم آبی) جا برای اطراق وجود دارد.

باشگاه خبرنگاران جوان

سیلوانا منطقه ی نمونه گردشگری در ایران و در نزدیکی شهر ارومیه…

در دنیا 19 منطقه وجود داره که دارای اکسیژن خالص هستن و یکی از این 19 منطقه در استان آذربایجان غربی قرار داره.

سیلوانا رود
در سیلوانا شما شاهد چشمه ها و دریاچه های زیادی باشین که بر اثر آب شدن برف کوه های اطرافش بوجود اومدن. بکر بودن این ییلاق همچنان حفظ شده و با رفتن به سیلوانا شما شاهد عکس کارت پستالیه فوق العاده خواهید بود.

سیلوانا دریاچه زمستانی
کلمه ی سیلوانا یا سیلوانه کلمه ایه که ریشه ی ایتالیایی داره و به مکانی از بهشت میگن سیلوانا و در لغت هم به معنی جنگل و بیشه ی سبز هستش.

سیلوانا طبیعت
این منطقه یا شهر در دامنه ی ارتفاعات بلند که مشرفه به خط مرزی ایران و ترکیه و توی قسمت میانیش قرار گرفته و با دهستان باراندوز از توابع بخش مرکزی ارومیه قرار گرفته.

سیلوانا دشت
جالبه بدونین زبان گفتگوی مردم اهالی سیلوانا کردیه و مردمش عموما” مذهب شافعی دارن. مردمان این منطقه مشغول صنایع دستی ای از قبیل گلیم و جاجیم و پوشاکی ساده هستند و همچنان محصولات لبنی و محصولات دامی تولید میکنن.

سیلوانا
در این منطقه شما میتونین عسل های بسیار تازه و فوق العاده خریداری کنین. اهالی این ییلاق علاوه بر صنایع دستی و لبنی ای که گفتیم، به پرورش عسل بسیار مرغوب از زنبور هایی که مهاجر هستند و به این منطقه وارد شدند مشغول هستند.

سیلوانا ارومیه
لازم به ذکره که این منطقه در 4 شهریور 1394 شهر پاراگلایدر شد و مسابقات ملی پاراگلایدر در این منطقه و در سایت پروازی کاوه خلیل ارومیه برگزار شد و در این مسابقات 250 خلبان زن و مرد به مدت 3 روز با هم به رقابت پرداختند.

سیلوانا دریاچه
آبشار سوله دو کل در این منطقه جایی بود که نیروگاه برق آبی رو قرار بود احداث کنند و اهالی و دوستداران طبیعت مخالف این موضوع بودن، چرا که اعتقاد داشتند این سد و نیروگاه موجب از بین رفتن این آبشار میشه.

سیلوانا آبشار

سیلوانا برف

مسیر دسترسی به سیلوانا

سیلوانا در 39 کیلومتری ارومیه قرار داره و حدود 1 ساعت در راه خواهید بود و میشه گفت از این شهر تا مرز شهری وجود نداره.

تریپ یاب

آبشار شوی کجاست؟

پنج شنبه, 31 خرداد 1397 03:25

 

 

تقریبا می‌توان با اطمینان گفت که محیط‌های آبی پرطرفدارترین جاذبه‌های گردشگری هستند. حال هر مقصدی که محیط آبی قابل توجهی مانند دریا، دریاچه، رودخانه، چشمه یا آبشار داشته باشد بسیار مورد توجه گردشگران داخلی و خارجی قرار می‌‌گیرد.

در این میان آبشارها به خاطر محیط‌هایی که در آن‌ها شکل می‌گیرند در فصول گرم سال پذیرای افراد زیادی هستند. کبودوال، لاتون، شاهاندشت، مارگون، بیشه، آل سفید در کنار شوی از معروف‌ترین آبشارهای ایران هستند.

آبشار شوی بزرگ ترین آبشار طبیعی خاورمیانه جواهری ارزشمند در کشور است که پتانسیل‌های بالقوه‌ای برای تبدیل شدن به یکی از مهمترین جاذبه‌های این مرز و بوم را دارد.

معرفی

شوی آبشاری با ارتفاع ۸۵ متر و عرض ۷۰ متر در شهرستان دزفول از توابع استان خوزستان قرار دارد. البته از آنجایی که شوی در نزدیکی مرز بینخوزستان و لرستان قرار دارد برخی از مردم لرستان بر این باورند که این آبشار متعلق به استان لرستان است.

آبشار شوی

جدای از این بحث‌ها باید گفت هر جاذبه‌ای که در ایران قرار دارد متعلق به تمام مردم این سرزمین است و همه می‌توانند از تماشای آن‌ها لذت ببرند و به آن‌ها افتخار کنند. آبشار مذکور در دامنه‌ی رشته کوه‌های زاگرس واقع شده و از تنوع محیطی و زیستی فوق العاده‌ای برخوردار است.

وجود دهستانی به نام شوی در اطراف آبشار سبب نامگذاری آن به این اسم شده است. در زبان محلی شوی معنی لطافت می‌دهد. البته در برخی جاها به دلیل نزدیکی آبشار شوی به ایستگاه راه آهن تله زنگ از آن به نام آبشار تله زنگ هم یاد می‌شود.

این آبشار از درون غاری سرچشمه می‌گیرد و پس از بیرون آمدن از آن از صخره‌های بلندی به پایین می‌ریزد. آب این آبشار مسافتی را از میان دشت‌ها و کوه ها می‌پیماید و در نهایت به آغوش دریاچه سد دز در استان خوزستان وارد می‌شود.

آبشار شوی

جاندارانی همچون کل بز، پلنگ، خرس و سمندر ایرانی بخش مهمی از زیستگاه اطراف آبشار را تشکیل می‌دهند. اگر بخواهیم از مهم‌ترین گونه‌های گیاهی که اطراف این منطقه رشد کرده‌اند نام ببریم، باید به درختانی همچون بید، انجیر، مو، زبان‌گنجشگ، افرا، کیکم و بلوط اشاره کنیم. همچنین می‌توان روی دیواره‌های صخره‌ای که آبشار از آن سقوط می‌کند و در زیر آن رویش گیاهی به نام سیاه‌وشان را مشاهده کرد که خاصیت دارویی فوق العاده‌ای دارد. بد نیست بدانید این گیاه برای درمان بیماری‌هایی مانند زردی یا یرقان و کمک به دفع راحت سنگ‌های کلیوی بسیار مفید است.

آبشار شوی

در نزدیکی آبشار شوی آبشار دیگری وجود دارد که اغلب با عنوان آبشار شوی دوم یا آبشار سنگ مار از آن یاد می‌شود. این آبشار با پیاده‌روی حدود نیم ساعت از آبشار اصلی فاصله دارد اما مطمئن باشید پیمودن این راه ارزشش را دارد که با چشم اندازی کاملا متفاوت از آبشار اصلی روبرو خواهید شد.

آبشار شوی

دسترسی نه چندان آسان به این آبشار تا حد مطلوبی باعث بکر ماندن آن شده است و همین مورد لذت دیدن آن را دوچندان می‌کند. آبشار شوی به عنوان سی و پنجمین اثر طبیعی ملی و اولین اثر ملی استان خوزستان در تاریخ ۲۹ دی سال۱۳۹۳ به عنوان یک اثر ملی به ثبت رسید.

آدرس

 

خوزستان، شهرستان دزفول، دهستان شوی

دسترسی

دسترسی به آبشار شوی بدون تحمل کمی سختی و مدت زمانی پیاده‌روی امکان پذیر نیست. مسیری تا نزدیکی آبشار وجود دارد که مجبور هستید در انتهای آن وسیله‌ی نقلیه خودتان را پارک کرده و باقی مانده‌ی راه را که مسیری کوهستانی است، با پای پیاده طی کنید.

البته همین موضوع خود بخشی از جذابیت سفر به این منطقه محسوب می‌شود. در ضمن اگر بخواهید با استفاده از قطار به این ناحیه سفر کنید باید چند ساعتی را اضافه به صورت پیاده طی کنید.

آبشار شوی

برای رسیدن به آبشار دو مسیر در اختیار شما قرار دارد. مسیر اول از منطقه سردشت دزفول و پیرچل شروع و به آبشار منتهی می‌شود. در طی این مسیر باید جاده‌ای ۱۳۰ کیلومتری از دزفول تا روستای سرتنگ را پیموده و پس از آن از این روستا تا آبشار را طی زمانی حدودا دو ساعته با پای پیاده طی کنید.

مسیر دوم نیز همان گونه که بالاتر گفتیم از طریف راه آهن تله زنگ صورت می‌پذیرد. در طول این مسیر می‌توانید از امامزاده احمد معروف به پیرچل و آبشارهای متعدد دیگر و آبشار دوم (سنگ مار) دیدن کنید.

بهتر است بدانید که این مسیر دسترسی سخت‌تری دارد و طبعا زمان بیشتری هم به طول می‌انجامد. با این وجود اگر توانایی بدنی و وقت کافی دارید این مسیر پیشنهاد می‌شود. برای دسترسی به ایستگاه قطار تله زنگ باید از طریق شهر دورود در استان لرستان و قطار درود اندیمشک استفاده کنید.

آبشار شوی

بهترین زمان برای سفر به این منطقه و دیدن آبشار شوی فصل بهار و به خصوص فروردین است. در این موقع از سال آبشار در بهترین حالت خود قرار داشته و طبیعت هم در زیبایی هرچه تمام تر قرار دارد.

اگر مایل بودید می‌توانید شب را در اطراف آبشار چادر بزنید اما حتما به تجهیزات مربوط به سفر توجه کافی را داشته باشید. همچنین خودتان را برای بارش‌های شدید فصل بهار آماده کنید.

 
 کجارو