سیلوانا منطقه ی نمونه گردشگری در ایران و در نزدیکی شهر ارومیه…

در دنیا 19 منطقه وجود داره که دارای اکسیژن خالص هستن و یکی از این 19 منطقه در استان آذربایجان غربی قرار داره.

سیلوانا رود
در سیلوانا شما شاهد چشمه ها و دریاچه های زیادی باشین که بر اثر آب شدن برف کوه های اطرافش بوجود اومدن. بکر بودن این ییلاق همچنان حفظ شده و با رفتن به سیلوانا شما شاهد عکس کارت پستالیه فوق العاده خواهید بود.

سیلوانا دریاچه زمستانی
کلمه ی سیلوانا یا سیلوانه کلمه ایه که ریشه ی ایتالیایی داره و به مکانی از بهشت میگن سیلوانا و در لغت هم به معنی جنگل و بیشه ی سبز هستش.

سیلوانا طبیعت
این منطقه یا شهر در دامنه ی ارتفاعات بلند که مشرفه به خط مرزی ایران و ترکیه و توی قسمت میانیش قرار گرفته و با دهستان باراندوز از توابع بخش مرکزی ارومیه قرار گرفته.

سیلوانا دشت
جالبه بدونین زبان گفتگوی مردم اهالی سیلوانا کردیه و مردمش عموما” مذهب شافعی دارن. مردمان این منطقه مشغول صنایع دستی ای از قبیل گلیم و جاجیم و پوشاکی ساده هستند و همچنان محصولات لبنی و محصولات دامی تولید میکنن.

سیلوانا
در این منطقه شما میتونین عسل های بسیار تازه و فوق العاده خریداری کنین. اهالی این ییلاق علاوه بر صنایع دستی و لبنی ای که گفتیم، به پرورش عسل بسیار مرغوب از زنبور هایی که مهاجر هستند و به این منطقه وارد شدند مشغول هستند.

سیلوانا ارومیه
لازم به ذکره که این منطقه در 4 شهریور 1394 شهر پاراگلایدر شد و مسابقات ملی پاراگلایدر در این منطقه و در سایت پروازی کاوه خلیل ارومیه برگزار شد و در این مسابقات 250 خلبان زن و مرد به مدت 3 روز با هم به رقابت پرداختند.

سیلوانا دریاچه
آبشار سوله دو کل در این منطقه جایی بود که نیروگاه برق آبی رو قرار بود احداث کنند و اهالی و دوستداران طبیعت مخالف این موضوع بودن، چرا که اعتقاد داشتند این سد و نیروگاه موجب از بین رفتن این آبشار میشه.

سیلوانا آبشار

سیلوانا برف

مسیر دسترسی به سیلوانا

سیلوانا در 39 کیلومتری ارومیه قرار داره و حدود 1 ساعت در راه خواهید بود و میشه گفت از این شهر تا مرز شهری وجود نداره.

تریپ یاب

آبشار شوی کجاست؟

پنج شنبه, 31 خرداد 1397 03:25

 

 

تقریبا می‌توان با اطمینان گفت که محیط‌های آبی پرطرفدارترین جاذبه‌های گردشگری هستند. حال هر مقصدی که محیط آبی قابل توجهی مانند دریا، دریاچه، رودخانه، چشمه یا آبشار داشته باشد بسیار مورد توجه گردشگران داخلی و خارجی قرار می‌‌گیرد.

در این میان آبشارها به خاطر محیط‌هایی که در آن‌ها شکل می‌گیرند در فصول گرم سال پذیرای افراد زیادی هستند. کبودوال، لاتون، شاهاندشت، مارگون، بیشه، آل سفید در کنار شوی از معروف‌ترین آبشارهای ایران هستند.

آبشار شوی بزرگ ترین آبشار طبیعی خاورمیانه جواهری ارزشمند در کشور است که پتانسیل‌های بالقوه‌ای برای تبدیل شدن به یکی از مهمترین جاذبه‌های این مرز و بوم را دارد.

معرفی

شوی آبشاری با ارتفاع ۸۵ متر و عرض ۷۰ متر در شهرستان دزفول از توابع استان خوزستان قرار دارد. البته از آنجایی که شوی در نزدیکی مرز بینخوزستان و لرستان قرار دارد برخی از مردم لرستان بر این باورند که این آبشار متعلق به استان لرستان است.

آبشار شوی

جدای از این بحث‌ها باید گفت هر جاذبه‌ای که در ایران قرار دارد متعلق به تمام مردم این سرزمین است و همه می‌توانند از تماشای آن‌ها لذت ببرند و به آن‌ها افتخار کنند. آبشار مذکور در دامنه‌ی رشته کوه‌های زاگرس واقع شده و از تنوع محیطی و زیستی فوق العاده‌ای برخوردار است.

وجود دهستانی به نام شوی در اطراف آبشار سبب نامگذاری آن به این اسم شده است. در زبان محلی شوی معنی لطافت می‌دهد. البته در برخی جاها به دلیل نزدیکی آبشار شوی به ایستگاه راه آهن تله زنگ از آن به نام آبشار تله زنگ هم یاد می‌شود.

این آبشار از درون غاری سرچشمه می‌گیرد و پس از بیرون آمدن از آن از صخره‌های بلندی به پایین می‌ریزد. آب این آبشار مسافتی را از میان دشت‌ها و کوه ها می‌پیماید و در نهایت به آغوش دریاچه سد دز در استان خوزستان وارد می‌شود.

آبشار شوی

جاندارانی همچون کل بز، پلنگ، خرس و سمندر ایرانی بخش مهمی از زیستگاه اطراف آبشار را تشکیل می‌دهند. اگر بخواهیم از مهم‌ترین گونه‌های گیاهی که اطراف این منطقه رشد کرده‌اند نام ببریم، باید به درختانی همچون بید، انجیر، مو، زبان‌گنجشگ، افرا، کیکم و بلوط اشاره کنیم. همچنین می‌توان روی دیواره‌های صخره‌ای که آبشار از آن سقوط می‌کند و در زیر آن رویش گیاهی به نام سیاه‌وشان را مشاهده کرد که خاصیت دارویی فوق العاده‌ای دارد. بد نیست بدانید این گیاه برای درمان بیماری‌هایی مانند زردی یا یرقان و کمک به دفع راحت سنگ‌های کلیوی بسیار مفید است.

آبشار شوی

در نزدیکی آبشار شوی آبشار دیگری وجود دارد که اغلب با عنوان آبشار شوی دوم یا آبشار سنگ مار از آن یاد می‌شود. این آبشار با پیاده‌روی حدود نیم ساعت از آبشار اصلی فاصله دارد اما مطمئن باشید پیمودن این راه ارزشش را دارد که با چشم اندازی کاملا متفاوت از آبشار اصلی روبرو خواهید شد.

آبشار شوی

دسترسی نه چندان آسان به این آبشار تا حد مطلوبی باعث بکر ماندن آن شده است و همین مورد لذت دیدن آن را دوچندان می‌کند. آبشار شوی به عنوان سی و پنجمین اثر طبیعی ملی و اولین اثر ملی استان خوزستان در تاریخ ۲۹ دی سال۱۳۹۳ به عنوان یک اثر ملی به ثبت رسید.

آدرس

 

خوزستان، شهرستان دزفول، دهستان شوی

دسترسی

دسترسی به آبشار شوی بدون تحمل کمی سختی و مدت زمانی پیاده‌روی امکان پذیر نیست. مسیری تا نزدیکی آبشار وجود دارد که مجبور هستید در انتهای آن وسیله‌ی نقلیه خودتان را پارک کرده و باقی مانده‌ی راه را که مسیری کوهستانی است، با پای پیاده طی کنید.

البته همین موضوع خود بخشی از جذابیت سفر به این منطقه محسوب می‌شود. در ضمن اگر بخواهید با استفاده از قطار به این ناحیه سفر کنید باید چند ساعتی را اضافه به صورت پیاده طی کنید.

آبشار شوی

برای رسیدن به آبشار دو مسیر در اختیار شما قرار دارد. مسیر اول از منطقه سردشت دزفول و پیرچل شروع و به آبشار منتهی می‌شود. در طی این مسیر باید جاده‌ای ۱۳۰ کیلومتری از دزفول تا روستای سرتنگ را پیموده و پس از آن از این روستا تا آبشار را طی زمانی حدودا دو ساعته با پای پیاده طی کنید.

مسیر دوم نیز همان گونه که بالاتر گفتیم از طریف راه آهن تله زنگ صورت می‌پذیرد. در طول این مسیر می‌توانید از امامزاده احمد معروف به پیرچل و آبشارهای متعدد دیگر و آبشار دوم (سنگ مار) دیدن کنید.

بهتر است بدانید که این مسیر دسترسی سخت‌تری دارد و طبعا زمان بیشتری هم به طول می‌انجامد. با این وجود اگر توانایی بدنی و وقت کافی دارید این مسیر پیشنهاد می‌شود. برای دسترسی به ایستگاه قطار تله زنگ باید از طریق شهر دورود در استان لرستان و قطار درود اندیمشک استفاده کنید.

آبشار شوی

بهترین زمان برای سفر به این منطقه و دیدن آبشار شوی فصل بهار و به خصوص فروردین است. در این موقع از سال آبشار در بهترین حالت خود قرار داشته و طبیعت هم در زیبایی هرچه تمام تر قرار دارد.

اگر مایل بودید می‌توانید شب را در اطراف آبشار چادر بزنید اما حتما به تجهیزات مربوط به سفر توجه کافی را داشته باشید. همچنین خودتان را برای بارش‌های شدید فصل بهار آماده کنید.

 
 کجارو
 
 

چشمه گل رامیان

چهارشنبه, 30 خرداد 1397 03:15

رامیان مرکز شهرستان رامیان و یکی از شهرهای استان گلستان است. در این استان و در فاصله ی کمی از شهرستان رامیان یکی از پدیده های طبیعی بسیار دیدنی کشورمان وجود دارد که سبب جذب گردشگران و مسافرانی است که به این استان سرسبز و زیبا سفر می کنند. این پدیده ی طبیعی زیبا چشمه گل رامیان است که در ۵ کیلومتری جنوب شهرستان رامیان و در دامنه کوه قرار دارد. چشمه گل رامیان چشمه ای آهکی به طول ۹۰ متر و عرض ۸۰ متر است.

این چشمه از یک سو به زمین های زراعی محدود شده و از سه طرف دیگر به جنگل راه دارد. چشمه گل رامیان بدلیل عمق زیاد، به رنگ سبز تیره است و ۷۲۰ متر مربع از این منطقه را دربرگرفته است. این پدیده ی طبیعی منظره ای چشم نواز در این نقطه بوجود آورده و خوشرنگی آن باعث زیبایی منحصر به فرد این چشمه شده است. در ایرانگردی امروز الی گشت را همراهی کنید تا با این جاذبه طبیعی زیبای کشور بیشتر آشنا شوید.

چشمه گل رامیان

وجه تسمیه و تاریخچه چشمه گل رامیان

مطالب مرتبط:
پارک ملی گلستان، یکی از ذخیره های زیستی زمین
۷ جاذبه دیدنی از گرگان + تصویر

درباره چشمه گل رامیان و علت نام گذاری این چشمه که چرا به چشمه گل شناخته می شود گفته اند که، در زبان ترکی گل به نقطه ای می گویند که بسیار عمیق، گود و فرورفته باشد و داخل آن آب جمع شده باشد و گفته اند که واژه ی گل از واژگان آرامی است که معنی آن چشمه جوشان است.

این دریاچه ها یا گل ها در حوزه جغرافیای طبیعی به نام هایی مثل آلاگل و آلماگل شناخته شده و نیز در جغرافیای انسانی نماد اقوام شمالی ایران بزرگ است که نقوش اشیای بدست آمده از این اقوام با عنوان هایی مثل ماری گل، آینه گل و نام هایی از این دست بیانگر مولفه های هویت فرهنگی آسیای مرکزی و ایران است و در مباحث قوم شناسی و تاریخ نگاری مطرح است، همان طور که گفته شد این دریاچه ها یا گل ها در نقاطی مثل آسیای مرکزی و ایران به چشم می خورد.

رامیان

گل رامیان یا چشمه گل رامیان یک عنصر نمادین در فرهنگ و هنر مردم این منطقه بوده و در بین آنان از جایگاه و اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است. گل رامیان با هویت باستانی، تاریخی و طبیعی در دوره های مختلف اسطوره ها و واقعیت های زیادی را پیرامون خود دارد. دلیل نام گذاری این منطقه به گل رامیان هم همین مساله است و به زبان و فرهنگ ساکنان این منطقه ارتباط دارد. جمعیت این نقطه در طول تاریخ آن، تیره ای از ایل گرایلی و نژاد ترک بوده اند.

چشمه گل رامیان به لحاظ جغرافیایی طبیعی و از نظر زمین شناسی جزء چاله های بیضی شکل است که به شکل یک تشت دیده می شود. طبق تحقیقات محققان این چشمه از چشمه های آهکی است و آب داخل چشمه در قسمت داخلی آن جوشش دارد. سرریز این چشمه به یکی از رودخانه هایی می ریزد که از شاخه های گرگانرود است، این رودخانه قره چای رامیان نام دارد.

طبق آنچه که در اسناد و نوشته ها وجود دارد در زمان مظفرالدین شاه این منطقه تفریحی وقف حوزه علمیه سعدیه رامیان شده است. چشمه گل در کتب و نوشته های دوره صفویه و همچنین قاجار به نام کبود استخر آمده و همچنین در روایت های تاریخی نام آن دالان بهشت و  پلنگ سره ذکر شده است.

چشمه رامیان

ویژگی های چشمه گل رامیان

پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان بلوط، پهن برگ و درختچه های ولیک است و در اطراف این جاذبه دیدنی زیبا و دلنشین که از مهم ترین پدیده های طبیعت ایران است ذخیره گاه جنگلی زربین قرار دارد. گل رامیان، شالیزارها و زمین های زراعی اطراف خود را در این منطقه سیراب می کند. همچنین در گل رامیان انواع ماهی ها وجود دارد این گونه ها شامل سیاه ماهی، ماهی سفید رودخانه ای، و ماهی آبر نوئیدز است. اما بیشترین نوع ماهی گل را ماهی سفید رودخانه ای تشکیل می دهد. این نوع ماهی بیشتر از نرم تنان و حشرات آبزی تغذیه می کند. ماهی سفید رودخانه ای در این منطقه برای مردم آن دارای ارزش است و مردم با قلاب آن را برای مصرف خود صید می کنند.

چشمه گل رامیان در حقیقت مثل یک استخر طبیعی است که آب سردی از زمین آن می جوشد و رنگ زیبای آن در بین درختان انبوه خیره کننده است. در کتاب های تاریخی درباره عمق این شاهکار طبیعی نوشته شده که در گذشته ۴۴ متر بوده ولی در حال حاضر تا ۸۰ متر هم عمق آن را برآورد کرده اند و به عنوان عمیق ترین چشمه آب سرد جهان شناخته می شود.

این چشمه که از گذشته هم  از نقاط تفریحی برای مردم بوده، امروزه هم این شاهکار زیبای طبیعت پذیرای مردم شهر ستان های اطراف است و مردم از آزادشهر،  گنبد کاووس، علی آباد کتول و روستاهای اطراف به این منطقه می آیند. به جز آن مردم در تعطیلات نوروز و تابستان از نقاط دور و نزدیک ایران به اینجا سفر می کنند و از دیدن زیبایی منحصر به فرد آن لذت می برند. اگرچه که در تابستان آب این چشمه برای شنا مناسب است ولی به خاطر عمق زیاد آن مسافران باید احتیاط کنند چون کمی خطرناک است.

جاذبه های استان گلستان

مسیر دسترسی گل رامیان

موقعیت جغرافیایی چشمه مورد نظر در مسیر جاده رامیان به النگ قرار دارد این چشمه در قسمتی از دامنه کوه قرار دارد و رودخانه قورچای در قسمت شرقی چشمه جاری است. چشمه گل یک کیلومتر از جاده اصلی تهران به مشهد فاصله دارد، چشمه در ۵ کیلومتری جنوب شهرستان رامیان قرار دارد و جاده ای آن آسفالته است.

نقشه گل رامیان

 

جاذبه های اطراف گل رامیان

یادتان باشد وقتی به دیدن این شاهکار دیدنی رامیان می روید از دیگر دیدنی های اطراف چشمه شهرستان رامیان هم دیدن کنید. این جاذبه شامل موارد زیر است:

  • نقاط کوهستانی و برف گیر النگ
  •  قله قلعه موران
  • آبشار سرخه کمر
  • آبشار جوزک
  • آبشار سید کلاته
  • آبشار چفت و پشمکی
  •  چشمه های نیلبرگ
  • چشمه  سید کلاته
  •  انجیر چشمه
  •  پیر کرم
  •  گرم چشمه
  •  دیو چشمه
الی گشت
طبیعت رامیان

ییلاق لپاسر

سه شنبه, 29 خرداد 1397 04:54

ییلاق لپاسر که در نزدیکی شهر رامسر واقع در استان مازندران قرار دارد بلندترین ییلاق منطقه است.

ییلاق لپاسر

برای رفتن به این ییلاق باید به یکی ازییلاق‌های مجاور مثل نمکدره یا جواهرده بروید (نمکدره از سایرین به لپاسر نزدیکتر است) و سپس پیاده یا با اسب به طرف این ییلاق حرکت کنید. کوههای لپاسر بسیار بلند هستند و در تابستان نیز روی کوه‌های ان برف وجود دارد و کوه سمامس (بلند ترین کوه رامسر با ارتفاع ۳۶۰۰ متر) در نزدیکی این ییلاق قرار دارد . یک یخچال طبیعی در این ییلاق وجود دارد که اب این ییلاق، از آن است. این ییلاق دارای یک اب معدنی (به نام اب سیاه) می‌باشد که قابل شرب است وبرای بیماری‌های کلیوی بسیارمفید است. برای رفتن به این ییلاق حتما چادر و لباس گرم و تا حد امکان خوراکی به همراه خود ببرید. در ماه شهریور دراین ییلاق برف می‌بارد.

ییلاق لپاسر با ۳۰۰۰ متر ارتفاع در دامنه های قله سماموس قرار دارد و برای کمپینگ بسیار مناسب است.کلبه های سنگی توسط فردی به نام مشهدی تقی و پسرش کرایه داده میشود.چشمه های پر آب و منظره های بدیع از جذابیتهای لپاسر است.از اواخر بهار تا اوایل پاییز برای حضور در منطقه خوب است و هم از جواهر ده هم از نمک دره و جاده جنت رودبار میتوان به آنجا سفر کرد.

امتیازات ویژه این منطقه ییلاقی دارابودن کوهها ، قله ها ، چشمه های گوارا و معدنی، دشت های میان کوهی، مراتع کوهستانی مشجر و غیر مشجر مملو از انواع گونه های گیاهی علوفه ای و طبی ، دامداری سنتی مستقر در گاوسراها و گوسفند سرا ها با تولیدات دامی سنتی با مدیریت مبتنی بر بنه های دامداری ، مسیرهای کوه نوردی ومجاورت بادهستان های ییلاقی که در حوزه جغرافیای سیاسی استانهای گیلان ، قزوین و شهرستان تنکابن قرار دارند .

تاریخ و جغرافیای تاریخی پشتوانه های قوی و مستحکمی برای این نقطه ییلاقی و کوچک ایجاد کرد که بر معیشت ، بازارو صنایع آن تأثیر عمیقی گذاشته و باعث شد در قرن بیست و یکم بتوان رد پای تاریخ تحولات اجتماعی را جستجو کرد .

دامنه های جواهرده مملو از جاذبه های اکوتوریستی است که طبیعت گردان را به سوی خود فرامی خواند . این جاذبه ها آنقدر فراوان است که هر سن و جنس نوع بشر را در خود جای می دهد و آرامش کوهستان و سکوت هیجان انگیز آن را در کام انسان می نشاند . از بین جاذبه های طبیعت گردی می توان به دو نقطه اشاره کرد . امتیاز ویژه این دو مکان را در یک کلمه جامعیت و بعد مسافت آن می دانم زیرا این دو مکان حد فاصل شهرستان رامسر با شهرستانها و استانهای همسایه است و به دلیل بعد مسافت جاذبه های ریز و درشت را در خود جای داده و یا اینکه در مسیر می توان به آنها نیز رسید . دو نقطه گردشگری که در دامنه های جنوبی و غربی جواهرده قرار دارند می توان به قله سمامس (کوچک و بزرگ) و دشت میان کوهی لپاسر اشاره کرد .

قله سمامس با ارتفاع ۳۷۰۰ متری متشکل از دو قله : سمامس کوچک و سمامس بزرگ است . بر بالای هر دو قله دو امامزاده بزرگوار مدفون هستند که بقاع این دو بزرگوار بهترین جان پناه و مأمن برای کوه نوردان و طبیعت گردان هستند این دو قله در فاصله کمی از هم قرار دارند در قرون گذشته در محدوده حکمرانی اسماعیلیه قرار داشت.

علاوه بر پوشش گیاهی دارای تنوع جانوری است و در مسیر صعود شاهد عبورگله های کَل و بُز کوهی خواهید بود . نگارنده در مسیر عبور در ماه تیر در مکانی به نام «سیاه تله »(کوه سیاه)در مجاورت «گوسفند سرا» شاهد چرای یک گله از کَل و بُزکوهی بودم . در نزدیکی های دوقله در قسمت های سایه و به اصطلاح دامنه های نساء یخبرف های انباشته شده خستگی را از تن می زداید و آب مورد نیاز ره پویان را تأ مین می کنند و در اوج گرمای تابستان خنکای زمستان را در کام خسته راه پیما یان می نشانند .

جانب جنوبی قله با شیب تند اما قابل عبور بوسیله انسان و چهارپایان به دشت کوچک اما پر آب و سرسبز «چأری سرا»(cherriy sarra) می رسد تقریباً ۲۰۰ الی ۳۰۰ پایین تر از قله واقع است . در ابتدای دشت چشمه ای به غایت خنک با خاصیت اسیدی و پاک جاری است . در اطراف این دشت با فاصله هایی نه چندان زیاد گوسفند سرا های زیادی قرار داشت که در آنها گله های بره و گوسفند نگهداری می شد . علت نام گذاری ، وجود گیاهی است به نام «چأری»که به ظاهر شبیه پونه است اما با آن تفاوت زیادی دارد .از این دشت می توان به دهستان اشکور گیلان، استان قزوین و دهستان جنت رودبار (جان ده رودبار) رفت و هم می توان به جواهرده باز گشت .

نام این مکان با تفریح تابستانه مردم از یک سو و دفع سنگ کلیه از سوی دیگر گره خورده است . از دیر بازنام آن را «لپاسر» می نامند. در زبان رامسری «لپا» به جایی می گویند که سطح آب زیر زمینی بالا و زمین همیشه آب دار و در زمان های بارش یا پر آبی پای آدم در گِل بنشیند . در سطح شهرستان چند محل به این نام موسوم است .

لپاسر در محدوده جغرافیایی شهرستان رامسر قرار دارد .از دیرچهار راه ارتباطی با استقرارگاههای انسانی در دامنه های البرز غربی بود .راه ماشین رو ندارد دسترسی به این دشت از طریق جواهرده رامسر امکان پذیر است . راهنمایان محلی و چهاربداران (صاحبان قاطر و اسب) در میدان جواهرده آماده سرویس دهی به مسافران هستند و مطمئن ترین راهها را برای انتقال مسافران انتخاب می کنند .

مسیراصلی دستیابی به قله سمامس و لپاسر از میدان جواهرده است ، درابتدای مسیر باید ازراهی با شیب میانگین ۴۵ درجه به سمت جنوب راه بپیماییم. آنانی که توانایی جسمی دارند مسیر را پیاده طی می کنند .آنانی که توانایی ندارند سوار بر قاطر و یاا سب این مسیر را تا نقطه ای به نام «سی کان رجَه» طی می کنند . در مسیر یک گاو سرا و دو چشمه دائمی وجود دارد . پس از رسیدن به« سی کان رجه» راه به دو بخش تقسیم می شود . یک راه به سمت جنوب غربی است که مسافران را به قله سمامس می رساند . از سیکان تا سمامس حدود سه الی قله مسیر نسبتاً هموار با فراز و فرود نسبی است . از پای دو قله که در مقابل هم قرار دارند مسیر سربالایی نفس گیر است . در مسیر و قله آب مطمئن وجود ندارد اما به قول یک زبانزد رامسری «سمامس بی برف نبونه – یعنی سمامس بی برف نمی شود»

راه دیگری که از «سی کان رجه » به سمت جنوب امتداد دارد مسافران را به لپاسر می رساند این مسیر با شیبی بیش از ۴۵ درجه به سمت دره ای که به نام «باغ دشت » نامیده می شود به سمت دره حرکت کنیم . مسیر تنها معبر است با شیب زیاد و تنوع دوست داشتنی . پس از گذر از این معبر که حدود نیم تا یک ساعت طول می کشد به محلی می رسیم که باغدشت نام دارد.دراین محل یک قهوه خانه بین راهی قرار دارد که از مسافران با غذاهای روستایی و تولیدات دامی پذیرایی می کند . از باغ دشت تا لپاسر مسیر ملایم با شیب کم در سینه کش کوه را طی می کنیم تا به لپاسر برسیم . بین ۳ الی ۴ ساعت میتوان این مسیر را طی کرد . مسیری که امروزه دامداران برای رسیدن به «گاوسراها » یا«گوسفد سراها» طی می کنند و یا گردشگران طبیعت گرد وکوهنوردان طی می کنند در گذشته مسیر اصلی انتقال کالا و مسافر از جواهرده به اشکورات ، جنت رودبار(جان ده رودبار)، الموت ، طالقان و قزوین بود و کالاهای تجارتی بین مناطق جابجا می شد . در مکانی در بازار جواهرده که امروزه به نام کهنه بازاره معروف است مغازه های عمده فروشی بود که تجار و بازرگانان محلی در آنجا به مبادله کالا بین جواهرده با مناطق فوق الذکر مشغول بودند . البته این رونق با رونق شهر رامسر از بین رفت و این نقش به فراموشی سپرده شد و کارکرد تجاری راه لپاسر روز به روز کم رنگ تر شد .

لپاسر دشتی میان کوهی است که توسط تشکیلات آهکی و رسوبی احاطه شده است . پیش آهنگ آن تشکیلات کنگلومرای رامسر است که وسعتی بسیار زیاد دارد . لپاسر بر روی توده های آذرین بنا شده است . این تشکیلات رسوبات حاشیه ای را بریده اند و به سمت بیرون حرکت کردند بعضی بر این عقیده اند که دشت لپاسر کالدرای آتشفشانی است اما این موضوع نیاز به بررسی بیشتر دارد . اما در درون دشت علی الخصوص ضلع شرقی و جنوبی توده های آذرین رخنمون دارند و قابل مشاهده و بررسی هستند. در مسیر عبور به سمت سمامس نیز لکه های گرانیتی مشاهده شده و رخنمون دارند . بخصوص در اثر برشی که برای احداث جاده صورت گرفته این رخنمون عیان است . در لابلای کنگلومرای لپاسر نیز شیل و مارن در وسعت قابل توجه مشاهده می شود .

جاذبه های اکوتوریستی لپاسر

دشتی نسبتأ هموار که کوههای مرتفع آن را احاطه کرده است . این دشت دارای آب و هوای سرد کوهستانی است . مراتع آن انباشته از انواع گونه های مرتعی و مشابه چمنزارهای انبوه آلپی است و از نوع درجه یک می باشند . در لابلای علوفه انواع گونه های گیاهان دارویی وجود دارند که یکی از جاذبه های فصل بهار و اوایل تابستان محسوب می شود . چندین گونه گَوَن نیز در آن یافت می شود که در تیرماه گل می دهند . حاشیه لپاسر بخصوص در دامنه های شرقی به نام «یأل بأکد»(یأل به زمین افتاد)و دامنه های جنوب غربی به نام «شِلی سرا» انواع کَل و بز وحشی وجود دارند . وفور حیوانات به حدی است که محیط زیست در ورودی شمالی لپاسر پست محیط بانی احداث کرده و محیط بانان اداره محیط زیست رامسر درآن مستقر هستند .

چندین گاوسرا در مدخل ورودی به لپاسر از مسیر باغ دشت وجود دارد که جاذبه طبیعی قابل توجهی است . این سرا ها در تابستان آباد است و تولیدات سنتی دامی و روش دامداری سنتی را به رسم آبا و اجداد ادامه می دهند . و همزمان با شهریور به سمت مراتع جنگلی وجلگه کوچ می کنند .

در محل اصلی لپاسر علاوه بر زه آب ها که از ذوب یخ برف در محل تجمع می کنند دو چشمه اصلی وجود دارد . چشمه ای در ضلع جنوبی دشت به نام چشمه لپاسر که بعضی آن را «شاه چشمه» می گویند و علت نیز پر آبی آن است . آب این چشمه تأثیر زیادی در دستگاه گوارش دارد و و در هضم غذا و بالا بردن اشتها نقش بسیار زیادی دارد . بر خلاف بسیاری از چشمه های مناطق کوهستانی به هیچ وجه نفخ معده تولید نمی کند .

چشمه دوم که در ماندگاری شهرت لپاسر تأثیر به سزایی دارد «سیاه چشمه » است . علت نام گذاری، خروج آن از دل کوهی سیاه رنگ است که به زبان محلی آن را «سیاه کوتی» یعنی تپه سیاه می گویند . این کوه یکی از نمونه های سنگهای آذرین است که در لپاسر رخنمون دارد .مهمترین خاصیت این چشمه علاوه بر خنک و گوارا بودن ، نقشی است که در دفع سنگ کلیه و رفع بیماری های مجاری اداری دارد . هرساله در فصل گرم سال صدها نفر از اقصی نقاط کشور به خاطر شهرت این چشمه به لپاسر سفر می کنند و چند روزی در فضای فرحبخش و رویایی آن تنفس می کنند . اکثر پزشکان محلی و غیر محلی که به محل رفته اند تأثیر آب آن را تأیید کردند و تجربه نیز آن را ثابت کرده است .

سیتی پدیا

 

ییلاق لپاسر

سه شنبه, 29 خرداد 1397 04:54

ییلاق لپاسر که در نزدیکی شهر رامسر واقع در استان مازندران قرار دارد بلندترین ییلاق منطقه است.

ییلاق لپاسر

برای رفتن به این ییلاق باید به یکی ازییلاق‌های مجاور مثل نمکدره یا جواهرده بروید (نمکدره از سایرین به لپاسر نزدیکتر است) و سپس پیاده یا با اسب به طرف این ییلاق حرکت کنید. کوههای لپاسر بسیار بلند هستند و در تابستان نیز روی کوه‌های ان برف وجود دارد و کوه سمامس (بلند ترین کوه رامسر با ارتفاع ۳۶۰۰ متر) در نزدیکی این ییلاق قرار دارد . یک یخچال طبیعی در این ییلاق وجود دارد که اب این ییلاق، از آن است. این ییلاق دارای یک اب معدنی (به نام اب سیاه) می‌باشد که قابل شرب است وبرای بیماری‌های کلیوی بسیارمفید است. برای رفتن به این ییلاق حتما چادر و لباس گرم و تا حد امکان خوراکی به همراه خود ببرید. در ماه شهریور دراین ییلاق برف می‌بارد.

ییلاق لپاسر با ۳۰۰۰ متر ارتفاع در دامنه های قله سماموس قرار دارد و برای کمپینگ بسیار مناسب است.کلبه های سنگی توسط فردی به نام مشهدی تقی و پسرش کرایه داده میشود.چشمه های پر آب و منظره های بدیع از جذابیتهای لپاسر است.از اواخر بهار تا اوایل پاییز برای حضور در منطقه خوب است و هم از جواهر ده هم از نمک دره و جاده جنت رودبار میتوان به آنجا سفر کرد.

امتیازات ویژه این منطقه ییلاقی دارابودن کوهها ، قله ها ، چشمه های گوارا و معدنی، دشت های میان کوهی، مراتع کوهستانی مشجر و غیر مشجر مملو از انواع گونه های گیاهی علوفه ای و طبی ، دامداری سنتی مستقر در گاوسراها و گوسفند سرا ها با تولیدات دامی سنتی با مدیریت مبتنی بر بنه های دامداری ، مسیرهای کوه نوردی ومجاورت بادهستان های ییلاقی که در حوزه جغرافیای سیاسی استانهای گیلان ، قزوین و شهرستان تنکابن قرار دارند .

تاریخ و جغرافیای تاریخی پشتوانه های قوی و مستحکمی برای این نقطه ییلاقی و کوچک ایجاد کرد که بر معیشت ، بازارو صنایع آن تأثیر عمیقی گذاشته و باعث شد در قرن بیست و یکم بتوان رد پای تاریخ تحولات اجتماعی را جستجو کرد .

دامنه های جواهرده مملو از جاذبه های اکوتوریستی است که طبیعت گردان را به سوی خود فرامی خواند . این جاذبه ها آنقدر فراوان است که هر سن و جنس نوع بشر را در خود جای می دهد و آرامش کوهستان و سکوت هیجان انگیز آن را در کام انسان می نشاند . از بین جاذبه های طبیعت گردی می توان به دو نقطه اشاره کرد . امتیاز ویژه این دو مکان را در یک کلمه جامعیت و بعد مسافت آن می دانم زیرا این دو مکان حد فاصل شهرستان رامسر با شهرستانها و استانهای همسایه است و به دلیل بعد مسافت جاذبه های ریز و درشت را در خود جای داده و یا اینکه در مسیر می توان به آنها نیز رسید . دو نقطه گردشگری که در دامنه های جنوبی و غربی جواهرده قرار دارند می توان به قله سمامس (کوچک و بزرگ) و دشت میان کوهی لپاسر اشاره کرد .

قله سمامس با ارتفاع ۳۷۰۰ متری متشکل از دو قله : سمامس کوچک و سمامس بزرگ است . بر بالای هر دو قله دو امامزاده بزرگوار مدفون هستند که بقاع این دو بزرگوار بهترین جان پناه و مأمن برای کوه نوردان و طبیعت گردان هستند این دو قله در فاصله کمی از هم قرار دارند در قرون گذشته در محدوده حکمرانی اسماعیلیه قرار داشت.

علاوه بر پوشش گیاهی دارای تنوع جانوری است و در مسیر صعود شاهد عبورگله های کَل و بُز کوهی خواهید بود . نگارنده در مسیر عبور در ماه تیر در مکانی به نام «سیاه تله »(کوه سیاه)در مجاورت «گوسفند سرا» شاهد چرای یک گله از کَل و بُزکوهی بودم . در نزدیکی های دوقله در قسمت های سایه و به اصطلاح دامنه های نساء یخبرف های انباشته شده خستگی را از تن می زداید و آب مورد نیاز ره پویان را تأ مین می کنند و در اوج گرمای تابستان خنکای زمستان را در کام خسته راه پیما یان می نشانند .

جانب جنوبی قله با شیب تند اما قابل عبور بوسیله انسان و چهارپایان به دشت کوچک اما پر آب و سرسبز «چأری سرا»(cherriy sarra) می رسد تقریباً ۲۰۰ الی ۳۰۰ پایین تر از قله واقع است . در ابتدای دشت چشمه ای به غایت خنک با خاصیت اسیدی و پاک جاری است . در اطراف این دشت با فاصله هایی نه چندان زیاد گوسفند سرا های زیادی قرار داشت که در آنها گله های بره و گوسفند نگهداری می شد . علت نام گذاری ، وجود گیاهی است به نام «چأری»که به ظاهر شبیه پونه است اما با آن تفاوت زیادی دارد .از این دشت می توان به دهستان اشکور گیلان، استان قزوین و دهستان جنت رودبار (جان ده رودبار) رفت و هم می توان به جواهرده باز گشت .

نام این مکان با تفریح تابستانه مردم از یک سو و دفع سنگ کلیه از سوی دیگر گره خورده است . از دیر بازنام آن را «لپاسر» می نامند. در زبان رامسری «لپا» به جایی می گویند که سطح آب زیر زمینی بالا و زمین همیشه آب دار و در زمان های بارش یا پر آبی پای آدم در گِل بنشیند . در سطح شهرستان چند محل به این نام موسوم است .

لپاسر در محدوده جغرافیایی شهرستان رامسر قرار دارد .از دیرچهار راه ارتباطی با استقرارگاههای انسانی در دامنه های البرز غربی بود .راه ماشین رو ندارد دسترسی به این دشت از طریق جواهرده رامسر امکان پذیر است . راهنمایان محلی و چهاربداران (صاحبان قاطر و اسب) در میدان جواهرده آماده سرویس دهی به مسافران هستند و مطمئن ترین راهها را برای انتقال مسافران انتخاب می کنند .

مسیراصلی دستیابی به قله سمامس و لپاسر از میدان جواهرده است ، درابتدای مسیر باید ازراهی با شیب میانگین ۴۵ درجه به سمت جنوب راه بپیماییم. آنانی که توانایی جسمی دارند مسیر را پیاده طی می کنند .آنانی که توانایی ندارند سوار بر قاطر و یاا سب این مسیر را تا نقطه ای به نام «سی کان رجَه» طی می کنند . در مسیر یک گاو سرا و دو چشمه دائمی وجود دارد . پس از رسیدن به« سی کان رجه» راه به دو بخش تقسیم می شود . یک راه به سمت جنوب غربی است که مسافران را به قله سمامس می رساند . از سیکان تا سمامس حدود سه الی قله مسیر نسبتاً هموار با فراز و فرود نسبی است . از پای دو قله که در مقابل هم قرار دارند مسیر سربالایی نفس گیر است . در مسیر و قله آب مطمئن وجود ندارد اما به قول یک زبانزد رامسری «سمامس بی برف نبونه – یعنی سمامس بی برف نمی شود»

راه دیگری که از «سی کان رجه » به سمت جنوب امتداد دارد مسافران را به لپاسر می رساند این مسیر با شیبی بیش از ۴۵ درجه به سمت دره ای که به نام «باغ دشت » نامیده می شود به سمت دره حرکت کنیم . مسیر تنها معبر است با شیب زیاد و تنوع دوست داشتنی . پس از گذر از این معبر که حدود نیم تا یک ساعت طول می کشد به محلی می رسیم که باغدشت نام دارد.دراین محل یک قهوه خانه بین راهی قرار دارد که از مسافران با غذاهای روستایی و تولیدات دامی پذیرایی می کند . از باغ دشت تا لپاسر مسیر ملایم با شیب کم در سینه کش کوه را طی می کنیم تا به لپاسر برسیم . بین ۳ الی ۴ ساعت میتوان این مسیر را طی کرد . مسیری که امروزه دامداران برای رسیدن به «گاوسراها » یا«گوسفد سراها» طی می کنند و یا گردشگران طبیعت گرد وکوهنوردان طی می کنند در گذشته مسیر اصلی انتقال کالا و مسافر از جواهرده به اشکورات ، جنت رودبار(جان ده رودبار)، الموت ، طالقان و قزوین بود و کالاهای تجارتی بین مناطق جابجا می شد . در مکانی در بازار جواهرده که امروزه به نام کهنه بازاره معروف است مغازه های عمده فروشی بود که تجار و بازرگانان محلی در آنجا به مبادله کالا بین جواهرده با مناطق فوق الذکر مشغول بودند . البته این رونق با رونق شهر رامسر از بین رفت و این نقش به فراموشی سپرده شد و کارکرد تجاری راه لپاسر روز به روز کم رنگ تر شد .

لپاسر دشتی میان کوهی است که توسط تشکیلات آهکی و رسوبی احاطه شده است . پیش آهنگ آن تشکیلات کنگلومرای رامسر است که وسعتی بسیار زیاد دارد . لپاسر بر روی توده های آذرین بنا شده است . این تشکیلات رسوبات حاشیه ای را بریده اند و به سمت بیرون حرکت کردند بعضی بر این عقیده اند که دشت لپاسر کالدرای آتشفشانی است اما این موضوع نیاز به بررسی بیشتر دارد . اما در درون دشت علی الخصوص ضلع شرقی و جنوبی توده های آذرین رخنمون دارند و قابل مشاهده و بررسی هستند. در مسیر عبور به سمت سمامس نیز لکه های گرانیتی مشاهده شده و رخنمون دارند . بخصوص در اثر برشی که برای احداث جاده صورت گرفته این رخنمون عیان است . در لابلای کنگلومرای لپاسر نیز شیل و مارن در وسعت قابل توجه مشاهده می شود .

جاذبه های اکوتوریستی لپاسر

دشتی نسبتأ هموار که کوههای مرتفع آن را احاطه کرده است . این دشت دارای آب و هوای سرد کوهستانی است . مراتع آن انباشته از انواع گونه های مرتعی و مشابه چمنزارهای انبوه آلپی است و از نوع درجه یک می باشند . در لابلای علوفه انواع گونه های گیاهان دارویی وجود دارند که یکی از جاذبه های فصل بهار و اوایل تابستان محسوب می شود . چندین گونه گَوَن نیز در آن یافت می شود که در تیرماه گل می دهند . حاشیه لپاسر بخصوص در دامنه های شرقی به نام «یأل بأکد»(یأل به زمین افتاد)و دامنه های جنوب غربی به نام «شِلی سرا» انواع کَل و بز وحشی وجود دارند . وفور حیوانات به حدی است که محیط زیست در ورودی شمالی لپاسر پست محیط بانی احداث کرده و محیط بانان اداره محیط زیست رامسر درآن مستقر هستند .

چندین گاوسرا در مدخل ورودی به لپاسر از مسیر باغ دشت وجود دارد که جاذبه طبیعی قابل توجهی است . این سرا ها در تابستان آباد است و تولیدات سنتی دامی و روش دامداری سنتی را به رسم آبا و اجداد ادامه می دهند . و همزمان با شهریور به سمت مراتع جنگلی وجلگه کوچ می کنند .

در محل اصلی لپاسر علاوه بر زه آب ها که از ذوب یخ برف در محل تجمع می کنند دو چشمه اصلی وجود دارد . چشمه ای در ضلع جنوبی دشت به نام چشمه لپاسر که بعضی آن را «شاه چشمه» می گویند و علت نیز پر آبی آن است . آب این چشمه تأثیر زیادی در دستگاه گوارش دارد و و در هضم غذا و بالا بردن اشتها نقش بسیار زیادی دارد . بر خلاف بسیاری از چشمه های مناطق کوهستانی به هیچ وجه نفخ معده تولید نمی کند .

چشمه دوم که در ماندگاری شهرت لپاسر تأثیر به سزایی دارد «سیاه چشمه » است . علت نام گذاری، خروج آن از دل کوهی سیاه رنگ است که به زبان محلی آن را «سیاه کوتی» یعنی تپه سیاه می گویند . این کوه یکی از نمونه های سنگهای آذرین است که در لپاسر رخنمون دارد .مهمترین خاصیت این چشمه علاوه بر خنک و گوارا بودن ، نقشی است که در دفع سنگ کلیه و رفع بیماری های مجاری اداری دارد . هرساله در فصل گرم سال صدها نفر از اقصی نقاط کشور به خاطر شهرت این چشمه به لپاسر سفر می کنند و چند روزی در فضای فرحبخش و رویایی آن تنفس می کنند . اکثر پزشکان محلی و غیر محلی که به محل رفته اند تأثیر آب آن را تأیید کردند و تجربه نیز آن را ثابت کرده است .

سیتی پدیا