یک شرکت آمریکایی، سربندی ابداع کرده است که می‌تواند به برطرف کردن مشکل بحران خواب کمک کند.     به گزارش سایک نیوز و به نقل از ایسنا، پژوهشگران باور دارند که رویاها، حاصل بار روانشناختی روزمره افراد و گاهی بخش‌هایی از تخیل آنها هستند. درک کنونی ما در مورد رویا و یا “حرکت تند چشم در خواب”(REM)، از تجربیات دور نیست. ما می‌دانیم که این مرحله خواب، از نظر زیستی ضروری و اختلال در آن، با افسردگی در ارتباط است. شرکت آمریکایی “Rythm”، نوعی سربند ابداع کرده است که می‌تواند به بهبود خواب شبانه کمک کند. این سربند موسوم به “دریم” (Dreem)، یک سربند پارچه‌ای است که اطراف گوش‌ها و روی پیشانی را می‌پوشاند. هدف از طراحی این سربند، بهبود خواب با بررسی، تحلیل و عملکرد خاص روی مغز در طول شب است. ایده پایه‌گذاری شرکت Rythm، نخستین بار در سال ۲۰۱۴، توسط “هوگو مرسیه” (Hugo Mercier) مطرح شد. مرسیر که در آن زمان، دانشجوی ریاضیات و علوم رایانه دانشگاه “اکول پلی‌تکنیک” (Ecole Polytechnique) پاریس بود، علاقه زیادی به مطالعه مغز داشت. او با همکاری تعدادی از دانشمندان علوم اعصاب، به بررسی تاثیر تحریک شنوایی در طول خواب عمیق، بر تثبیت حافظه پرداخت. مرسیه گفت: ما دریافتیم که با تحریک شنوایی و هم‌گاه‌سازی الگوهای خاصی از مغز، می‌توان کیفیت خواب عمیق را افزایش داد. پژوهشگران این شرکت، مشکلات مربوط به خواب را در سراسر جهان بررسی و تلاش کردند با ابداع دریم، راه‌حل هایی را برای بحران خواب ارائه دهند. Rythm، در طول چهار سال گذشته موفق شد بودجه‌ای معادل ۶۰ میلیون پوند فراهم کند و دریم را به عنوان یک راه حل احتمالی ارائه دهد.   عملکرد این سربند، در چهار مرحله صورت می‌گیرد. در ابتدا، از شما خواسته می‌شود که با تنظیم هوا، ضربان قلب و تنفس خود را هم‌گاه‌سازی کنید و برای پایان دادن به تفکر درباره اتفاقات روزمره، حالتی شبیه به مراقبه را انجام دهید. در دومین مرحله، سربند با ارسال صدا به مغز و رساندن آنها به گوش، به خواب عمیق کمک می‌کند. در مرحله سوم، کاربر را دقیقا در مرحله سبک‌تر خواب بیدار می‌کند و در مرحله چهارم که مهم‌ترین مرحله است، اطلاعات دقیقی در مورد خواب کاربر و پیشنهاداتی برای بهبود آن ارائه می‌دهد. دریم، فعالیت مغز را با استفاده از الکترودهای “EEG” اندازه‌گیری و سپس، این اطلاعات را در یک CPU تحلیل می‌کند. ریزلرزش‌ها، صداها را مستقیما به گوش میانی منتقل می‌کنند و به این ترتیب، خواب عمیق را بهبود می‌بخشند. مرسیه افزود: بحران خواب، در حال حاضر یک بحران جهانی است که به مرور زمان، پیامدهای منفی برای سلامتی خواهد داشت. 

سایک نیوز

عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف موفق به شناسایی نقش بخش قدامی مغز در حافظه پاداش شد که می‌تواند آغازگر روش‌های نوین درمانی/مداخلاتی عصبی برای معتادین باشد.     به گزارش سایک نیوز و به نقل از ایسنا، دکتر علی قاضی‌زاده استادیار دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف موفق به چاپ مقاله خود با عنوان عنوان ” Prefrontal Cortex Represents Long-Term Memory of Object Values for Months” (حافظه ارزشی اشیاء برای چندین ماه بدون تغییر در بخش قدامی مغز نخستینیان ذخیره می‌شود) در مجله معتبر Current Biology شده است. همه ما بواسطه سابقه تعاملی که با محیط اطرافمان داریم، یاد می‌گیریم که بعضی از اشیاء و اشخاص مطلوب و دوست داشتنی و برخی نامطلوب و مضر هستند. اینجاست که معمولا این ارزش‌گذاری روی اشیاء و اشخاص می‌توانند تا مدت‌ها در ذهن ما باقی بمانند. بطور مثال نوستالوژی تجربیات خوب و یا فوبیا ناشی از تجربیات منفی تا مدتها ذهن و رفتار ما را تحت تاثیر قرار می‌دهند. با این وجود سیستم عصبی که امکان ذخیره‌سازی طولانی مدت تجربیات ارزشی را ممکن می‌کنند تا حد زیادی ناشناخته باقی مانده است. در تحقیقی که به تازگی توسط دکتر علی قاضی‌زاده و با همکاری موسسه سلامت آمریکا NIH و دانشگاه MIT انجام و در مجله معتبر Current Biology منتشر شده است، بخش قدامی مغز بعنوان یک نود اصلی در حافظه بلند مدت ارزشی اشیا در نخستینیان (Primates) شناسایی شده است. این تحقیق که با ثبت نورونی از بخش کناری قدامی (Ventrolateral Prefrontal Cortex) در میمون انجام شده است، نشان می‌دهد که بخش قدامی مغز هم در یادگیری سریع و هم در حافظه ارزشی کوتاه مدت و بلند مدت درگیر است. بعلاوه حافظه ارزشی تشکیل شده بطرز شگفت انگیزی نسبت به تداخلات ناشی از یادگیری‌های ارزشی جدید و نیز تعامل بعدی بدون پاداش با اشیاء مقاوم است. چنین مقاومتی بخصوص در مورد از بین رفتن وابستگی‌ها و حساسیت در بیماران معتاد به داروهای لذت‌آور دیده شده است، بطوری‌که در این‌گونه معتادان ماه‌ها درمان٬ دوری از دارو و ترک اعمال اعتیادآور برای رفع کامل وابستگی و پاک شدن حافظه پاداش در بسیاری از موارد کافی نبوده است. شناسایی نقش بخش قدامی مغز در حافظه پاداش می‌تواند آغازگر روش‌های نوین درمانی/مداخلاتی عصبی برای این گونه از بیماران باشد. بر اساس اعلام روابط عمومی دانشگاه شریف، Current Biology از مجلات معتبر در حوزه زیستی است که زیر مجموعه انتشارات Cell بوده و دارای ضریب تاثیر ۸/۸ است. 

سایک نیوز

  محققان عنوان می کنند افزایش قرارگیری در معرض اشعه ناشی از تلفن های موبایل بر حافظه نوجوانان تاثیر دارد.     به گزارش سایک نبوز و به نقل ازخبرگذاری مهر، یافته های محققان سوئیسی نشان می دهد قرارگیری در معرض میادین الکترومغناطیسی فرکانس رادیویی (RF-EMF) ساطع شده از تلفن های موبایل به مدت بیش از یک سال می تواند تاثیر منفی بر رشد حافظه مجازی نوجوانان داشته باشد. حافظه مجازی در نیمکره راست مغز قرار گرفته و ارتباط آن با RF-EMF در نوجوانانی که با موبایل شان از طریق گوش سمت راست شان استفاده می کنند، بسیار قابل توجه است. «مارتین روزلی»، سرپرست تیم تحقیق از موسسه سلامت عمومی سوئیس، در این باره می گوید: «این موضوع بیانگر این مسئله است که RF-EMF جذب شده از طریق مغز مسئول وجود این ارتباط مشاهده شده است.» وی در ادامه می افزاید: «خطرات احتمالی برای مغز را می توان با استفاده از هدفون در حین مکالمه به حداقل رساند. معمولا در زمان های که کیفیت شبکه پایین بوده و موبایل با حداکثر قدرت عمل می کند، خطرات ناشی از امواج آن بیشتر است.» به نظر می رسد سایر ابعاد استفاده از ارتباطات وایرلس نظیر ارسال پیام متنی، گیم بازی کردن یا جستجو در اینترنت مغز را کمتر در معرض RF-EMF قرار می دهد و با رشد عملکرد حافظه ارتباطی ندارد. به گفته روزلی، «هنوز مشخص نیست که RF-EMF چگونه می تواند بر فرآیندهای مغز تاثیر گذارد. از اینرو نیاز به تحقیقات بیشتری در این زمینه است.» در این مطالعه، ۷۰۰ نوجوان ۱۲ تا ۱۷ سال در طول مدت یک سال تحت بررسی بودند. 

منبع: سایک نیوز

    استفاده مداوم از گوشی‌های هوشمند خطر ابتلا به اختلال کم‌توجهی- بیش فعالی (ADHD) را در نوجوانان افزایش می‌دهد.     به گزارش سایک نیوز و به نقل از ایسنا، نتایج یک مطالعه نشان می‌دهد نوجوانانی که پیوسته از گوشی‌های هوشمند استفاده می‌کنند خطر ظاهر شدن علائم اختلال کم‌توجهی-بیش فعالی در آنان بیشتر است. کارشناسان در پاسخ به پرسش بسیاری از والدین که آیا استفاده از گوشی‌های هوشمند موجب بروز مشکلات رفتاری یا روانی در نوجوانان می‌شود، اظهار داشتند که احتمال موثر بودن آن وجود دارد. محققان آمریکایی دریافتند نوجوانانی که به دفعات بسیار از گوشی‌های هوشمند خود استفاده می‌کنند در مدت دو سال بیشتر در معرض ابتلا به علائم این بیماری هستند. هرچند فاکتورهای متعددی وجود دارد که می‌تواند بر احتمال ابتلای نوجوانان به این علائم تاثیر بگذارند. در این بررسی نزدیک به ۲۶۰۰ نوجوان دبیرستانی که به بیماری اختلال کم‌توجهی- بیش فعالی مبتلا نبودند، حضور داشتند. همچنین از این نوجوانان درخواست شد در مورد تعداد دفعات استفاده از رسانه‌های دیجیتال اطلاعاتی در اختیار کارشناسان قرار دهند. محققان مشاهده کردند در ۴.۶ درصد نوجوانانی که به ندرت از رسانه‌های دیجیتال استفاده می‌کنند علائم اختلال کم‌توجهی- بیش فعالی گزارش شده‌ است. درصورتیکه این رقم در نوجوانانی که به دفعات بالا از این تجهیزات استفاده می‌کنند ۹٫۵ تا ۱۰.۵ درصد است. 

سایک نیوز

  اگر کسی نسبت به سنش احساس پیرتری داشته باشد، باید سبک زندگی‌اش را ارزیابی کرد. مغز پیچیده‌ترین اندام بدن ما است. درحالی‌که دانشمندان علوم اعصاب نسبت به مسئولیت‌های نیم‌کره‌های مغز تقریباً اطمینان دارند، بقیه‌ی چیزها همچنان اسرارآمیز باقی مانده‌اند، مثلاً چرا مردم مبتلا به آلزایمر می‌شوند؟   همچنین، اطلاعات غلط زیادی درباره‌ی مغز وجود دارد. اما حقیقت محض این است که جوان نگه داشتن و سلامت مغز حیاتی است و ورزش‌های خاصی اثرات پیرشدگی را کاهش می‌دهند. براساس تحقیقی جدید که در مجله‌ی Frontiers in Ageing Neuroscience منتشر شد، راز دیگری برای جوان نگه داشتن مغز، طرز تفکر شما است. «جینیونگ چی» از دانشگاه ملی سئول در کره‌ی جنوبی قصد داشت رابطه‌ی بین سن واقعی مغز و سن ذهنی آن‌را بررسی کند. او و گروهش از ۶۸ فرد سالمِ ۵۹ تا ۸۴ ساله استفاده کردند و اسکن‌های مغزی MRI را تهیه کردند تا مقدار ماده‌ی خاکستری را در مناطق مختلف تجزیه و تحلیل کنند. شرکت‌کنندگان همچنین پرسشنامه‌ای در مورد سن‌شان و احساس جوان‌تر یا پیرتر داشتن را کامل کردند. همچنین، به نظر می‌رسید آن‌ها خودشان را سالم‌تر و کمتر افسرده در نظر می‌گرفتند. کسانی که احساس جوانی می‌کردند، حجم ماده‌ی خاکستری‌شان در چین سینوسی مغز و چین سینوسی تمپورال فوقانی آن‌ها بیشتر بود؛ این نواحی مربوط به زبان، گفتار و صدا بودند. آن‌ها گفتند: «متوجه شدیم کسانی که احساس جوان‌تری داشتند، دارای خصوصیات ساختاری مغز جوان‌تری بودند. مهم‌تر اینکه این اختلاف حتی در حضور عوامل محتمل دیگر مثل شخصیت، سلامت ذهنی، علائم افسردگی یا عملکردهای شناختی نیز قوی است.» محققان دقیقاً نمی‌دانند که آیا خصوصیات مغز جوان‌تر مسئولِ سن ذهنی افراد است یا خیر؟ اما تصور می‌کنند کسانی که احساس پیرتر بودن دارند، بیشتر از فرآیند پیرشدگیِ مغزشان آگاهی دارند. توضیح احتمالی دیگر این است که کسانی که احساس جوان‌تر بودن می‌کنند در فعالیت‌های فیزیکی و ذهنی مشارکت دارند و زندگی تحریک‌کننده‌تری دارند که سلامت مغز آن‌ها را بیشتر می‌کند. کسانی که احساس پیرتر بودن دارند، خودشان را با سن‌شان بازنشسته کرده‌اند و از چابک و سرزنده بودن دست برداشته‌اند که این امر بر توانایی‌های شناختی آن‌ها تاثیر می‌گذارد. آقای چی افزود: «اگر کسی احساس کند از سن واقعی‌اش مسن‌تر است، این می‌تواند نشانه‌ای برای ارزیابی سبک زندگی، عادات و فعالیت‌های او باشد که منجر به پیر شدن مغزش شده‌اند. به این ترتیب وی می‌تواند بهتر از سلامت مغزش مراقبت کند.» اصل این مقاله در مجله‌ی Business Insider منتشر شده است.     منبع: مجله علمی ایلیاد