تبلیغات

  محققان “دانشگاه دوک” یک برنامه برای تشخیص نشانه‌های بیماری اوتیسم توسعه داده‌اند که این برنامه بر روی سیستم عامل آی.اُ.اس آیفون قابل اجرا است. استفاده از این برنامه بسیار آسان است و داده‌های آن علمی وقابل اعتماد است.   به گزارش سایک نیوز و به نقل از ایسنا، محققان می‌گویند این برنامه راهی آسان برای غربالگری بیماری اوتیسم و سایر اختلالات عصبی است. این برنامه نخست از پرستار یا والدین کودک تعدادی سوال می‌پرسد و سپس از دوربین سلفی گوشی برای جمع‌آوری فیلم‌هایی از واکنش‌های کودکان در حال تماشای فیلم‌هایی که برای تشخیص رفتارهای خطرناک بیماری اوتیسم مانند الگوهای احساس و توجه روی صفحه دستگاه طراحی شده است، استفاده می‌کند. ویدیوهای واکنش کودک به سرورهای مطالعه ارسال می‌شوند، در آنجا نرم افزار کدگذاری خودکار رفتاری، حرکات چهره کودک در فیلم را ردیابی می‌کند و میزان احساسات و توجه کودک را اندازه گیری می‌کند. برای مثال محققان با نشان دادن یک فیلم که در آن حباب‌ها بر روی صفحه ظاهر می‌شدند، توانستند میزان شادی کودکان را اندازه گیری کنند. در این مطالعه، والدینی که ارزیابی کرده بودند فرزندشان بسیاری از علائم اوتیسم را دارد، دریافتند که فرزندشان شادی کمتری نسبت به حباب‌ها نشان می‌دهد. “هلن ایگر” (Helen Egger) از “دانشگاه نیویورک” و یکی از محققان این مطالعه گفت: غربالگری اوتیسم در کودکان در حال حاضر در محیط‌های بالینی نیز انجام می‌شود و افراد ماهر و آموزش دیده آزمایش را بر روی کودکان انجام داده و نتایج را مورد تجزیه وتحلیل قرار می‌دهند اما این آزمایش‌ها می‌بایست در محیط طبیعی کودک انجام شود و نتایج بررسی شود. طی یک سال بیش از ۱۰ هزار نفر این برنامه را دانلود کردند و ۱۷۵۶ خانواده که کودکان ۱ تا ۶ ساله داشتند، در این مطالعه شرکت کردند. والدین ۵۶۱۸ نظرسنجی را انجام دادند و ۴۴۴۱ ویدیو را آپلود کردند. داده‌های قابل استفاده در ۸۸ درصد از ویدیوهای آپلود شده، جمع آوری شد و برای اولین بار امکان استفاده از این نوع ابزار برای مشاهده حالات افراد اوتیسمی فراهم شد. “گرالدین داسان” (Geraldine Dawson) مدیر “مرکز اوتیسم و توسعه مغز دوک” و یکی از محققان این مطالعه گفت: این نشان دهنده امکان پذیر بودن این رویکرد است. در این برنامه داده‌های ارسالی با کیفیت بالا و با استفاده از الگوریتم‌ها مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرند. این مطالعه در مجله “npj Digital Medicine” منتشر شد.

  آشنا پنداری یا دژاوو نامی است که برای دیدن صحنه‌های تکراری بر روی آن گذاشته اند اما سوال اصلی اینجاست که چگونه این اتفاق بروز می دهد.   آشنا پنداری یا دژاوو نامی است که برای دیدن صحنه‌های تکراری بر روی آن گذاشته اند. عجیب است، زمانی که برای شما یک اتفاقی رخ می‌دهد و شما حس می‌کنید که مدت‌ها قبل نیز این صحنه را دیده اید و در چنین شرایطی قرار گرفته اید و این فکر به ذهن شما می‌آید که من این صحنه را کجا دیدم یا این اتفاق را کجا تجربه کرده ام، چه زمانی این اتفاق رخ داده است؟ سوال گیج کننده‌ای است، هر چقدر به ذهن خود فشار می‌آورید به نتیجه‌ای نمی‌رسید و در نهایت بطور کلی مسئله را رها می‌کنید تا اینکه ممکن است دوباره در چنین شرایطی قرار بگیرید و روز از نو و روزی از نو! نگران نباشید!، تنها شما نیستید که به این درد دچارید و معمولا ۷۰ درصد مردم دنیا تجربه‌ای مشابه شما دارند بطوری که حتی ذهن برخی دانشمندان و محققان را هم درگیر کرده و آن‌ها هم بدنبال چرایی این موضوع هستند. ما نیز بطور خلاصه و جامع قصد داریم این موضوع را بررسی کنیم و به معرفی انواع مختلف دژاوو بپردازیم. معرفی انواع مختلف دژاوو / چرا برخی صحنه‌ها را قبلا دیده ایم؟ آشناپنداری (دژاوو) چیست؟ دژاوو (deja vu) یـک واژه فـرانـسوی به معنی “از پیش دیده شـده” است. دژاوو عبارت است از، احساسی که گویی شـمـا صحنه، فرد و یا شیئی را قبلا دیده و تجربه کرده اید، در حـالی کـه بـرای نخـستـین بـار اسـت کـه بـا آن مـواجــه می‌شوید. ایـن احســاس آشنایی عجیب و غریب معمولاً با بهـت و تـرس نیز همراه است. وجه تمایز آن با پیش آگاهی (precognition) آنست که دژاوو درحین واقعه تجربه میگردد و نـه پیـش از آن. ۷۰ درصد افراد جهان حداقل یکبار در طول زنـدگی خـود چنین پدیده‌ای را تجربه کرده اند. بیش از ۴۰ نظـریه در رابـطـه بـا عـلت پـیدایش این پدیده مطرح گردیده اســت. حـالت دژاوو معمولاً بـــین ۱۰ تا ۳۰ ثانیه بطول می‌انجامد. اصطلاح دژاوو برای نخستین بار توسط امیل بویراک در سال ۱۸۷۶ میلادی مطرح گردید. این احساس که رویدادی که اکنون برای شما رخ داده است، عینا تکرار واقعه‌ای است که قبلا برای شما رخ داده است، را برخی از ما تجربه کرده‌ایم. هنوز برای بروز این حالت را که “آشناپنداری” یا دژاوو (Déjà vu) می‌گویند، توضیح قطعی علمی پیدا نشده است. برخی از دانشمندان می‌گویند که دژاوو ناشی از واکنش‌های عاطفی به وقایع مشابه است؛ برخی دیگر خاطر نشان می‌کنند که مدار‌های کوتاهی در مغز ایجاد می‌شود که رویدادی را در کسری از ثانیه زودتر از وارد شدن آن به خودآگاهی فرد؛ به حافظه او می‌فرستند و در نتیجه فرد احساس می‌کند که این واقعه قبلا برای او رخ داده است. ماهیت گذرای دژاوو بررسی آن را مشکل می‌کند. البته برخی افراد دچار شکل مزمن دژاوو هستند، و یک بررسی در کلینیک حافظه در دانشگاه لیدز در انگلیس بر روی این افراد در حال انجام است. کریس مولن که سرپرست این تحقیق است، شرح حال موردی را بیان می‌کند که نشان می‌دهد که چگونه دژاوو ممکن است به خاطراتی مربوط باشد که در مغز در هم آمیخته می‌شوند: هنگامی که همسر این بیمار از او پرسید در برنامه تلویزیونی که او ادعا می‌کرد عینا قبل دیده است، چه اتقاقاتی رخ می‌دهد؟ او پاسخ داد: من چه می‌دانم؟ من مشکل حافظه دارم! چند نوع دژاوو داریم؟! دژاوو به دو دسته تقسیم بندی می گردد: ۱- دژاوو تداعی گر: در افراد سالم روی میدهد. این حالت هنگامی که شما چیزی را می‌بینید، می‌شنوید و یا می‌بویید، احساسی را در شما پدید می‌آورد، که در آن چیز‌هایی که پیشتر دیده اید، شنیده و یا بوییده اید را برایتان تداعی می کند. این نوع دژاوو یک تجربه مبتنی بر حافظه است و مراکز حافظه در مغز مسئول پیدایش آن میباشند. معرفی انواع مختلف دژاوو / چرا برخی صحنه‌ها را قبلا دیده ایم؟ ۲-دژاوو بیولوژیکی: در افراد مبتلا به صرع لوب گیجگاهی روی میدهد. این بیماران معمولاً درست پیش از تجربه تشنج، دژاوو را تجربه میکنند. این نوع دژاوو با نوع قبل بطور واضح و بارزی متفاوت است. فردی که دژاوو بیولوژیکی را تجربه میکند، به واقع باور دارد که این شرایط را عیناً در گذشته تجربه کرده است، و نه یک احساس لحظه‌ای که فوراً ناپدید میشود. لازم است به چند نکته توجه کنید: دژاوو در اختلالات روانی نظیر اضطراب، افسردگی، اختلالات گسستگی و اسکیزوفرنیا نیز مشاهده می‌گردد. رده سنی بین ۱۵ تا ۲۵ سال بیش از سایر گروه‌های سنی دژاوو را تجربه میکنند. تجربه دژاوو با افزایش سن کاهش می‌یابد. پدیده دژاوو بیشتر توسط افرادی که بیشتر سفر میکنند، متمول بوده، از تحصیلات بالاتری برخوردارند، قوه تخیل فعال تری دارند، قادر به یاد آوری رویا‌های خود هستند و روشنفکرتر هستند تجربه میگردد. برخی پژوهشگران اعتقاد دارند دژاوو بیشتر در زمان‌هایی که فرد مضطرب و دارای استرس است بیشتر تجربه میگردد. برخی نیز عکس این فرضیه را قبول دارند. یعنی هر چه فرد آرام‌تر و آسوده خاطر‌تر باشد، احتمال اینکه دژاوو را تجربه کند بیشتر است. نظریه‌های پیشتاز: ۱-توجه تقسیم شده (divided attention): این نظریه که به نظریه تلفن همراه نیز شهرت دارد، هنگامی که ما حواسمان به چیزی منحرف میگردد (صحبت با تلفن همراه)، باز بطور نیمه خودآگاه (زیر آستانه ای) وقایع پیرامون خود را به حافظه می‌سپاریم، اما ممکن است آن‌ها را بطور آگاهانه در حافظه خود ثبت نکنیم. سپس وقتی که ما فرصت می‌یابیم به عملی که در حال انجامش میباشیم تمرکز یابیم (رانندگی)، پیرامون ما آشنا بنظر خواهند رسید. برای مثال وقتی که شما برای نخستین بار وارد منزلی میشوید، توجه شما بیشتر به صاحبخانه معطوف است، اما مغز شما در این حین خانه را از حیث دیداری، شنیداری و یا بویایی مورد پردازش قرار میدهد؛ و شما وقتی که به خانه نظر می‌افکنید، چنین میپندارید که قبلا آن جا بوده اید. تجربه اولیه یا بطور کامل مورد توجه قرار نگرفته و یا بدرستی و با جزئیات در حافظه رمز گذاری نشده است؛ بنابراین شرایط فعلی آغازگر یادآوری اجزاء از گذشته می‌شود. فرد از آنجایی که دقت کافی نکرده، عمده تجربه اولیه را فراموش کرده است. تجربه اولیه ممکن است چند ثانیه تا چند دقیقه قبل از حالت دژاوو روی داده باشد. نکته:ذهن ناخودآگاه اندکی سریعتر از ذهن خودآگاه ما شرایط پیرامون ما را پردازش و ادراک میکند. ۲-نظریه هولوگرام (hologram theory): خاطرات همچون هولوگرام میباشند، یعنی شما میتوانید کل تصویر ۳ بعدی را توسط هر کدام از اجزاء کل بازآفرینی کنید. هر چه آن اجزاء کوچکتر باشند، تصویر نهایی مبهم‌تر خواهد بود. دژاوو هنگامی رخ میدهد که برخی از جزئیات موجود در محیطی که ما در آن حضور داریم (صحنه، بو، صدا) مشابه برخی بقایای خاطره ما از گذشته است، که مغز ما صحنه کامل را از روی اجزاء (موجود فعلی) بازآفرینی کرده است. ۳-پردازش دوگانه (dual proccesing): پردازش دوگانه و یا تاخیر دیداری مبتنی است بر اینکه چگونه مغز اطلاعات جدید را پردازش کرده و خاطرات کوتاه مدت و بلند مدت را ذخیره میکند. به باور برخی دانشمندان پاسخ به تاخیر افتاده نورولوژیکی علت دژاوو است. از آنجایی که اطلاعات به مرکز پردازش مغز از طریق بیش از یک مسیر وارد میگردد، امکان دارد که گاه آن تلفیق و ترکیب اطلاعات با یکدیگر همزمانی نداشته باشند. لوب گیجگاهی چپ مغز مسئول طبقه بندی اطلاعات ورودی میباشد. لوب گیجگاهی اطلاعات را دو مرتبه، با یک تاخیر چند میلی ثانیه‌ای بین ارسال دو پیام دریافت میکند. یک بار مستقیما و یک بار دیگر از راه انحرافی از نیمکره راست مغز٫ چنانچه تاخیر ارسال پیام دوم اندکی بیشتر از معمول طول بکشد، مغز ممکن است اطلاعات را به غلط زمانبندی کرده و به عنوان یک حافظه پیشین ثبت کند، که در این صورت حس ناگهانی آشنایی به انسان دست میدهد. – مسیر سیگنال‌های دو چشم به سمت مغز از حیث طول اندکی متفاوت است. مغز اطلاعات را از یک چشم دریافت کرده و فوراً در حافظه ثبت میکند. لحظه‌ای بعد سیگنال از چشم دوم به مغز میرسد. سپس مغز فوراً در می‌یابد که اطلاعات دریافتی آشنا است، دقیقا مشابه آنچه در حافظه موجود است. هرگاه اختلاف ورود اطلاعات دو چشم بیش از ۰٫۰۲۵ ثانیه بطول انجامد، ممکن است مغز دو تصویر را یک تصویر واحد تفسیر نکرده و حالت دژاوو به انسان دست دهد. – انسان در واقع دو روش پردازش اطلاعات دیداری مجزا در مغز خود دارد. یک مسیر ساقه مغز که در مراحل اولیه تکامل، مغز برای پردازش اطلاعات دیداری از آن استفاده میکرده است؛ و مسیر جدید تالاموس که انسان امروزی از آن استفاده میکند، چراکه کارامدی و سرعت عمل آن بیشتراست. سرعت پردازش اطلاعات دیداری در مرکز تالاموس ۰٫۰۲۵ ثانیه سریعتر از مرکز ساقه مغز است. برخی افراد که کماکان مسیر قدیمی ساقه مغزشان فعال است، مغز دو تصویر مجزا از یک صحنه دریافت میکند که دژاوو را پدید می‌آورد. ۴- منابع دیگر خاطرات: ما دارای خاطرات ذخیره شده فراوانی از جوانب گوناگون زندگی خود هستیم. نه تنها از تجارب شخصی خودمان بلکه از تجارب دیگران، فیلم‌های سینمایی، تصاویر و کتاب‌های که مطالعه شان کرده ایم. ما ممکن است خاطرات محکمی از چیز‌هایی که دیده و یا خوانده ایم در حافظه مان داشته باشیم، بدون اینکه آن‌ها را شخصاً تجربه کرده باشیم. به مرور زمان این خاطرات ممکن است به ذهن ما رانده شوند. وقتی ما چیزی را می‌بینیم و تجربه می‌کنیم که بسیار شبیه یکی از همین خاطرات است به ما احساس دژاوو دست میدهد. ۵-رویاها: عقیده بر آنست که رویا‌ها مستقیماً بدون ورود به حافظه کوتاه مدت در حافظه بلند مدت ثبت میشوند. دژاوو ممکن است خاطره یک رویای فراموش شده با عناصر یکسان در تجربه فعلی در بیداری باشد. ۶-عقیده زیگموند فروید: دژاوو هنگامی روی میدهد که فرد خودبخود یک خیالپردازی ناخوداگاه را به خاطر می‌آورد. از آنجایی که (آن خیالپردازی) ناخودآگاه است مضمون و محتوای خیالپردازی از سطح آگاهی بلوکه شده است. اما حس آشنایی (به خودآگاه) نشت میکند و تجربه دژاوو را پدید می‌آورد. ۷-اختلال در فراِیند حافظه علت ایجاد دژاوو میباشد: انواع دژاوو: deja vecu =از پیش تجربه شده deja senti=از پیش حس شده deja visite=از پیش بازدید شده deja voulu=از پیش آرزو شده deja entendu=از پیش شنیده شده deja eprouvre=از پیش تجربه شده deja fait=از پیش انجام شده deja pense=از پیش اندیشیده شده deja su=از پیش دانسته شده deja dit=از پیش بیان شده (مضمون) deja lu=از پیش خوانده شده deja reve=از پیش در رویا دیده شده deja parle=از پیش بیان شده (عین واژه ها) deja recontre=از پیش ملاقات شده نکته: جامائس وو (جومس وو) jamais vu: به معنی”هرگز دیده نشده” حالت عکس دژاوو میباشد. هرگونه وضعیت و صحنه آشنا که برای ناظر ناآشنا بنظر رسد. فرد در یک لحظه یک شخص، واژه و یا مکان آشنا را نمیتواند تشخیص بدهد، و تصور میکند تا به حال با آن روبرو نشده است. مثلاً وقتی با دوست خود در حال صحبت کردن میباشید، ناگهان تصور میکنید با یک فرد غریبه در حال گفتگو هستید. نکته: پرسک وو (presque vu): به معنی”تقریبا دیده شده” میباشد. به حالتی اطلاق میگردد که اطلاعات آشنا بوده و، اما دسترسی به آن‌ها امکان پذیر نیست. اصطلاح “نوک زبان بودن” میباشد.   منبع: بهداشت نیوزادامه مطلب در: http://psychnews.ir/13233/13233.htmlCopyright © psychnews.ir

علت افسردگی در شب و درمان آن

پنج شنبه, 10 خرداد 1397 02:26

  افسردگی در شب یک اختلال خلقی است که مشکلاتی از قبیل بی خوابی ، نا امید و پوچی را به همراه خود دارد و با رعایت چند نکته میتوان آن را درمان کرد.   افسردگی، یک اختلال خلقی است که همراه با علائم عاطفی و جسمی است که با زندگی روزمره تداخل دارد. برآورد شده است که ۱۶ میلیون بزرگسال در ایالات متحده در سال گذشته افسردگی را تجربه کرده اند و هر کس افسردگی متفاوت است ؛ بعضی از افراد، علائم افسردگیشان در شب، رو به افزایش می رود ممکن است علائم بیشتری داشته باشند یا علائم آنها به شدت افزایش یابد. افسردگی شبانه همچنین می تواند بی خوابی را ایجاد یا تشدید کند، شما را بیدار نگه دارد یا خواب را سخت تر کند. علل و دلایل افسردگی در شب علائم افسردگی در شب ممکن است چندین نشانه متفاوت برای افراد مختلف داشته باشد. برخی افراد ممکن است افزایش شدت علائم افسردگی خود را تجربه کنند دیگران ممکن است در شب احساسات انزوا، ناامیدی و پوچی را بیشتر حس کنند. چه چیزی موجب افسردگی در شب می شود؟ تعدادی از علل وجود دارد ،که می تواند موجب افزایش افسردگی در شب شوند ؛ یکی از دلایل افزایش این افسردگی، منحرف شدن به فکر و خیالات است. در طول روز، برای برخی افراد – به ویژه افرادی که افسردگی خفیف یا متوسط ​​دارند – کمی ساده تر است تا خود را مشغول نگه دارند ؛ کار، مدرسه یا فعالیت های اجتماعی در طول روز،افراد را از خیالات واهی منحرف می کنند اما در شب، وقتی خوابیدید، چیزی جز شما و افکار شما وجود ندارد. علت افسردگی شبانه محققان به چیزهای دیگری که می توانند نشانه های افسردگی شبانه خود را افزایش دهند، توجه کرده اند. با توجه به تحقیقات سال ۲۰۱۳ در مورد حیوانات، چراغ های روشن (مخصوصا آبی و سفید) در شب نه تنها می توانند باعث بیدار ماندن شوند،بلکه ممکن است علائم افسردگی را نیز افزایش دهند. در مطالعه ای ، حتی روشن بودن تلویزیون در یک اتاق تاریک سطح کورتیزول حیوان را افزایش داد و تغییراتی در هیپوکامپ. آنها ایجاد کرد، که هر دو می تواند نشانه های افسردگی را افزایش دهد. همچنین تصور می شود که اگر در ریتم روزانه شما اختلال ایجاد شود، افسردگی شما ممکن است شروع شود و یا باعث شود علائم شما به شدت افزایش یابد. یک مطالعه سال ۲۰۰۹ نشان داد که افزایش نور مصنوعی می تواند به طور قابل توجهی ریتم شبانه روزی را مختل کند، باعث شروع یا افزایش اختلالات خلقی مثل افسردگی می شود. نکاتی برای مقابله و رفع افسردگی در شب خوشبختانه، تعدادی از راه هایی که می توانید با افسردگی مواجه شوید و یا شدت آن را در شب کاهش دهید وجود دارد. برای نشانه های افسردگی، بدون در نظر گرفتن زمانی از روز که نشانه های افزایش پیدا میکنند، باید برنامه درمان خود را که توسط پزشک شما تجویز می شود، حفظ کنید این شامل مصرف داروهای شما می شود، حتی زمانی که احساس خوبی داشته باشید. اگر علائم افسردگی ،برای شما تازه است یا شما در حال حاضر در حال درمان نیستید، باید برای دیدن یک پزشک وقت بگیرید ، آنها می توانند بیماری شما را تشخیص بدهند و به شما در پیدا کردن درمان هایی که برای شما مفید است، کمک کنند. برای مدیریت افسردگی شبانه خود، ممکن است برخی از این نکات را امتحان کنید تا علائم شما را از بیشتر شدن در شب بهبود بخشد.: درمان افسردگی در شب آرام بودن :حداقل دو ساعت قبل از خواب این اجازه را می دهد تا بدن شما شروع به کند کردن و آماده شدن برای خواب شود. خواب خوب :برای سلامتی عمومی بدن مهم است. کار و چیزهای استرس زا را در خارج اتاق خواب نگه دارید ؛ این می تواند، فضای خواب شما را آرام تر و مثبت تر کند. تا حدی که می توانید در اتاق خود تصویری نگه ندارید. تمرین فعالیت های تسکین دهنده استرس، فعالیت های آرام بخش که باعث کاهش استرس می شوند را مانند نقاشی یا پخت ذهنی می تواند به شما کمک کند تا در طول شب با افسردگی خود مقابله کنید. یوگا و مدیتیشن ،همچنین می توانند به کاهش استرس شما کمک کنند. اجتناب از صفحه نمایش روشن :سعی نکنید به هیچ صفحه نمایش روشنی برای حداقل دو ساعت قبل از خواب، نگاه نکنید و چراغ ها را تا حد ممکن کم کنید. محدود کردن مصرف کافئین، که علائم افسردگی را افزایش می دهد ؛ کافئین در ساعات پایانی روز نیز می تواند که خواب و احوالات شما را مختل کند.

  منبع:  بهداشت نیوز 

  سختگیری و توقع بالای والدین برای نمره عالی ( مطلوب ) و تاکید بیش از اندازه برای امتحان منجر به افزایش اضطراب دانش‌آموزان می‌شود.   به گزارش سایک نیوز و به نقل از بهداشت نیوز: محمد حسن طالبی روانشناس بالینی همزمان با ایام امتحانات دانش‌آموزان در یادداشتی به راهکارهای مدیریت اضطراب دانش‌آموزان اشاره کرده است. او در بخشی از این یادداشت تاکید کرده است: سختگیری و توقع بالای والدین برای نمره عالی ( مطلوب ) و هشدار و تاکید بیش از اندازه برای امتحان منجر به افزایش اضطراب دانش‌آموزان می‌شود. همیشه با نزدیک شدن به فصل امتحانات دغدغه‌های خانواده‌ها بیش از گذشته شده و اضطراب به شدت در بین خانواده نمایان می‌شود و بنابراین نوع مدیریت کردن اضطراب اهمیت بسیاری دارد و عدم انتقال اضطراب بیشتر از والدین به دانش‌آموز مهم است. اضطراب امتحان نوعی مشغله و درگیری ذهنی است که به نوعی عدم ایمان به داشته‌های خود همراه با افکار منفی، عدم تمرکز، افت تحصیلی و در نهایت واکنش‌های روحی، روانی و جسمانی نامتناسب از قبیل ( تپش قلب، احساس درد در قفسه سینه، تنگی نفس، تعریق فراوان در نواحی مختلف، خشکی گلو و دهان و احساس خستگی ) همراه است. اما اضطراب در زمان امتحان می‌‌تواند دلایل متفاوتی داشته باشد که برخی از آنها بدین شرح است: سختگیری و توقع بالای والدین برای نمره عالی ( مطلوب ) و هشدار و تاکید بیش از اندازه برای امتحان. تهدید و ترس: والدین دائما فرزندان و دانش‌آموزان را با عدم قبولی، ترس و دلهره تهدید می‌کنند. انتقال اضطراب از والدین به فرزندان: وقتی خود والدین به نوعی اضطراب دارند طبیعی است که این اضطراب را به شدت به فرزندان منتقل می‌کنند مهم این است که عدم کنترل اضطراب خود والدین بسیار خطرناکتر از اضطراب دانش‌آموزان است. مقایسه کردن: مقایسه توانایی‌های فرزندان و دانش‌آموزان با یکدیگر و در ادامه سرزنش دانش آموزان که خود باعث کاهش اعتماد به نفس می‌شود. پاداش‌های نامناسب: پاداش دادن همیشه راه حل مناسبی برای کسب نمره عالی نیست. سطح انتظارات: یادمان باشد انتظارات بیش از اندازه و نامناسب است که با سطح توانایی دانش آموزان همخوانی ندارد. کمبودهای درونی: گاهی والدین با کمبودهای درونی که دارند دانش‌آموز را از مسیر اصلی خود که تحصیل و فراگیری و به دنبال علاقمندی‌های خود رفتن است دور می‌کنند. * راهکارهای کاهش اضطراب امتحان به توانایی‌های فرزندانمان اعتماد کنیم. ترجیحا سعی کنیم سطح انتظارات خود را با سطح توانایی فرزندانمان یکی قرار دهیم. قدردان تلاش فرزندان هرچند کم باشیم. ترجیحا عملکرد دانش‌آموز را با تجربه‌های قبلی و سوابق قبلی خودش مقایسه کنیم.امتحان نوعی آموزش و جزیی از آموزش است پس آن را عملکردی طبیعی بدانیم و حساسیت‌های بی مورد را کنار بگذاریم. تحت هر شرایطی کنار فرزندانمان باشیم.یادشان دهیم که تلاششان برای یادگیری است نه برای نمره.با فرزندان به گونه‌ای رفتار کنیم که عقاید و نظراتشان در مورد امتحان به راحتی بیان کنند. آخرین وضعیت درسی فرزندان را از معلمان و مشاوران جویا شویم. ساعات خواب فرزندانمان را تنظیم کنیم ( طبق سیکل منظم خواب ) شب‌ها زودتر بخوابند و صبح‌ها زودتر بیدار شوند. از مشاجره و درگیری لفظی و خانوادگی بخصوص در ایام امتحانات بپرهیزید. تشویق و تاکید بر روی نقاط قوت فرزندان اهمیت بسزایی دارد و باعث انگیزه آنان می‌شود. همراهی مشاوران مدرسه در آرامش دانش‌آموزان نقش موثری در ایام امتحانات دارد. ترجیحا در زمان درس خواندن فرزندانمان همراه و کنار آنان باشیم. طبق نظر مشاوران و باکمک فرزندانمان برای آنان برنامه‌ریزی کنیم.یادشان دهیم هر ۵۰ دقیقه درس خواندن نیاز به ۱۰ دقیقه استراحت دارد و درآن زمان تغذیه مختصری بخورند.ساعت‌های پایانی شب زمان مناسبی برای درس خواندن نیست زیرا مغز به پایین ترین سطح آگاهی خود می‌رسد. 

سایک نیوز

سرزنش، تیک عصبی را تشدید می کند

سه شنبه, 08 خرداد 1397 02:51

  روانشناس گفت: سرزنش و مورد توجه قراردادن یک اختلال روانی یا تیک عصبی آن را تشدید می کند، در این موارد بهتر است به جای تاکید بر مشکل، بر روی کارهای مثبت و رفتارهای خوب فرد به خصوص اگر کودک یا نوجوان است تاکید کرد.   نادر اباذری افزود: اگر نوجوانی دچار تیک خاصی همچون تکان دادن پایش باشد و خانواده همواره به او بگویند این کار را نکن، تکان پا تشدید می شود. زیرا مغز فرایند توجه را درک می کند و این رفتار را برای جلب نظر دیگران تشدید می کند. این متخصص حوزه بهداشت روان، درباره وظایف اعضای خانواده در مواجه با فردی که نوعی تیک دارد، گفت: اعضای خانواده در این شرایط بهتر است روی دیگر رفتارهای مثبت فرد تاکید و توجه کنند. یا مثلا اگر فردی در هنگام درس خواندن دستش می لرزد، بهتر است بر روی درس خواندن او توجه شود. اباذری گفت: در برخورد با فردی که از نوعی اختلال رفتاری رنج می برد باید به اینکه شخصیت فرد را زیر سوال ببریم، بر رفتار نادرست فرد توجه کنیم و همواره باید رفتار فرد را از شخصیتش جدا کرد. وی ادامه داد: سرزنش کردن باعث تخریب شخصیت افراد می شود و اگر مادری که فرزندش دارای اختلال روان است، وی را با الفاظی همچون بیمار یا روانی خطاب کند، شخصیت وی را نابود کرده است. اباذری تاکید کرد: این نوع واکنش سرزنش گرانه همانندی باتلاقی است که فرد را بیشتر در آن فرو می برد. این روانشناس ادامه داد: عده ای تصور می کنند برخی از اختلالات روانی ریشه در ژنتیک افراد دارد و نمی توان آن را تغییر داد. اما این تصور درست نیست. به عنوان مثال وقتی با فردی مواجه می شویم که نوعی اختلال روان مانند پرخاشگری دارد، برخی اطرافیانش می گویند تمام خانواده این فرد پرخاشگر هستند و تندخویی در ژنتیکش است؛ اما این برخورد درست نیست و نباید تصور کرد راه درمانی برای فرد وجود ندارد. این متخصص حوزه بهداشت روان افزود: البته ارتباط نوع رفتار و مباحث ژنتیکی تا حدی و در مواردی صحت دارد؛ اما وجود ژنی در فرد که لزوما عامل پرخاشگری یا نوعی اختلال روانی باشد درست نیست و شرایطی که در زندگی روزانه فرد و خانواده او وجود داشته باشد، نقش بیشتری در بروز اختلال رفتاری دارد. به گفته وی اگر باور داشته باشیم که تمام اختلالات روانی ارثی است، فرد را از درمان کنار می کشیم؛ اما اگر به عوامل فردی، محیطی و اجتماعی اختلالات روانی توجه کنیم به فکر درمان آن اختلال خواهیم بود. وی ادامه داد: برخی افراد از اختلال روانی رنج می برند ولی حاضر به رفتن نزد روانشناس یا روانپزشک نیستند در این موارد اعضای خانواده می توانند به صورت نیابتی به متخصص بهداشت روان مراجعه کنند و مشاوره بگیرند زیرا بسیاری از اختلالات روانی به صورت نیابتی با مشاوره قابل درمان است. این متخصص حوزه سلامت روان اضافه کرد: به عنوان مثال می توان به والدینی که فرزندشان دچار اختلالی همچون لجبازی است، روش های درمانی را به صورت نیابتی آموزش داد تا والدین و اطرافیان با برخورد مناسب، برای رفع این مشکل اقدام کنند. وی درباره تکنیک حل مساله گفت: برای رفع مشکلات رفتاری و روانپزشکی افراد در مرحله نخست باید مشکل به درستی و مشورت یک کارشناس تشخیص داده شود و بعد از آن راه حل های مختلف را در نظر گرفت و راه حل در دسترس در برنامه درمانی فرد قرار گیرد.