بررسی‌ها نشان می‌دهد ویتامین B-3 از نابودیِ سلول‌های عصبی در مغز جلوگیری می‌کند.     به گزارش سایک نیوز و به نقل از ایسنا، متخصصان علوم پزشکی در آلمان در بررسی‌های جدید خود مشاهده کردند ویتامین B-3 می‌تواند از نابودیِ سلول‌های عصبی که بر اثر بیماری پارکینسون اتفاق می‌افتد جلوگیری کند. در این بررسی آنها نشان دادند چگونه نوعی از ویتامین B-3 موسوم به “نیکوتینامید ریبوساید” از طریق تقویت عملکرد مرکز تولید انرژی در سلول‌ موسوم به میتوکندری، سلول‌های عصبی را حفظ می‌کند. به گفته متخصصان این ترکیب متابولیسم انرژی را در سلول‌های عصبیِ متاثر به فعالیت واداشته و از تحلیل رفتن آنها جلوگیری می‌کند. پارکینسون بیماری است که با گذشت زمان تشدید می‌شود و پیامد از بین رفتن سلول‌های عصبی در بخشی از مغز است که وظیفه حرکتی را به عهده دارند. این سلول‌ها ماده شیمیایی به نام دوپامین را تولید می‌کنند که در کنترل حرکت حائز اهمیت است. با پیشرفت بیماری راه رفتن، حفظ تعادل و هماهنگی بین اعضای بدن به شدت سخت می‌شود. از دیگر علائم این بیماری می‌توان به اختلال در خواب، مشکلات حافظه، احساس خستگی و افسردگی اشاره کرد. به گفته متخصصان هر یک از سلول‌ها حاوی صدها ترکیب ریز به نام میتوکندری هستند که در سلول‌ها غذا را به انرژی تبدیل می‌کنند. از آنجاییکه این سلول‌ها نسبت به سلول‌های دیگر بیشتر به انرژی نیاز دارند، سلول‌های عصبی به میتو کندری وابسته هستند. بروز مشکل در عملکرد میتوکندری ویژگی متداول بیماری‌هایی همچون آلزایمر و پارکینسون است که با از بین رفتن بافت مغز همراه است. محققان در آزمایش‌هایی که روی نمونه‌های جانوری انجام دادند مشاهده کردند از بین رفتن تعداد سلول‌های عصبی در جانورانی که ویتامین B-3 را دریافت کرده‌اند کمتر بوده و قدرت حرکتی در آنها برای مدت زمان بیشتری حفظ شده است. 

تو دوران کودکی ترس از چیزای ناشناخته مانند ترس از تاریکی گاهی خاطرات تلخ و پر اضطرابی رو رقم میزنه که با گذشت زمان و بزرگ شدن کودک از بین میره، حتما همه این دوره رو گذروندید. ولی تو بعضی از بچه‌ها این ترس‌ها ادامه پیدا میکنه و از چهار سال به بعد هم همراهشونه.   به گزارش سایک نیوز و به نقل از بهداشت نیوز: تو دوران کودکی ترس از چیزای ناشناخته مانند ترس از تاریکی گاهی خاطرات تلخ و پر اضطرابی رو رقم میزنه که با گذشت زمان و بزرگ شدن کودک از بین میره، حتما همه این دوره رو گذروندید. ولی تو بعضی از بچه ها این ترسها ادامه پیدا میکنه و از چهار سال به بعد هم همراهشونه. خیلی بده که این ترسها روی همه چی اثر میذاره مثلا کودک بد غذا و گاهی کم خواب میشه، این برای یک مادر خیلی درد آوره که تصورات ذهنی فرزندش تا این اندازه روی زندگی روزمره اش تاثیر بذاره، حتما خیلی تلاش کردید که از این ترسها نجاتش بدید، در ادامه مطلب بایدها و نبایدها برای از بین بردن ترس کودک رو در اختیارتون میذارم. علت ترس از تاریکی رو کشف کنید ببینید کودکتون از چی و چرا میترسه!؟ همانطور که کودک در حال شناخت محیط اطرافشه در کنارش تخیلش هم داره رشد میکنه و همراهی این دو با هم باعث میشه از چیزهای ناشناخته، شخصیتها یا اجسام تخیلی بسازه مثل هیولا! گاهی چیزهایی که در طول روز میشنوه یا میبینه بهش تصور ذهنی میده که باعث ترسش در تاریکی میشه، مثلا ممکنه در طول روز شما با همسرتون در مورد کمد اتاق کودکتون صحبت کنید و بگید خیلی بزرگ و زشته، این تصور به کودکتون القا میشه و شب تو تاریکی اتاق، زشتی و بزرگی کمد با چاشنی تخیل کودک باعث ایجاد ترس میشه درباره ی ترس های کودک با او صحبت کنید با فرزندتون درباره ی چیزهایی که باعث ترسش میشه صحبت کنید. ازش بخواید درباره ی حسش، فکرش و ترسش بیشتر صحبت کنه چون باعث میشه کودکتون راحت بشه. وقتی کودک داره از ترسش حرف میزنه شمام ترس رو توی چهره تون نشون بدید و طوری رفتار کنید که بفهمه درک میکنید، این همدلی ارتباط شما و فرزندتون رو بهتر میکنه و برای کودک دلگرمی ایجاد میکنه. کودکتون آرامش رو از شما یاد میگیره بعنوان یک مادر همیشه جلوی کودک خودتون رو شجاع نشون بدید. حتما چیزایی هست که ازش بترسید و یا مواردی که شما رو نگران یا مضطرب کنه. برای پیشگیری از ترس در کودک بهترین راه حفظ آرامشه! اگه شما نسبت به جایی یا چیزی نگران باشید یا بترسید کودکتون متوجه میشه و این حس بهش القا میشه، برای هر مادری پیش میاد که نگران کودکش باشه که از اطرافش بهش آسیب نرسه در این مواقع بهتره که بجای القای ترس و اضطراب به بچه به آرامی خودتون به کمک برید و بعد براش توضیح بدید که چه نکات ایمنی رو باید رعایت کنه تا براش اتفاق بدی پیش نیاد. چیزهای ترسناک رو از فرزندتون دور نگهدارین در این دوران کودکان مرزی بین واقعیت و تخیل براشون وجود نداره، گاهی دیدن یک فیلم با شخصیت ترسناک میتونه برای چند مدت فرزندتون رو بترسونه پس حواستون باشه و اجازه ندید که هر برنامه ای رو تماشا کنه، کار دیگه ای که میتونید انجام بدید اینه که براش در مورد ساخت برنامه های کودک با زبان ساده ای توضیح بدید تا بفهمه. بهش اطمینان بدید که دوستش دارید بهش اطمینان بدید که چون دوستش دارید و چون میخواید که آرامش داشته باشه و کودک شاد و خوشحالی باشه دوست دارید از ترسش دور بشه نه اینکه از ترسهاش شب بیداری هاش و غیره خسته شدید. کودک رو مجبور به روبرو شدن با ترس هاش نکنید ترس فرزندتون رو نادیده نگیرید اگه از کسی ترسید مجبورش نکنین با اون فرد روبرو بشه بجاش با کودکتون بیشتر صحبت کنید و ازش بپرسید که چرا میترسه؟ ترس از تاریکی رو به عامل اضطراب در کودک تبدیل نکنید بعضیا فک میکنن اگه به چیزی که کودک ازش ترسیده بخندن و با تمسخر بهش نگاه کنن اون ترس از بین میره و کودک متوجه ترس بیجا میشه، در حالی که اصلا اینطور نیست! و این خنده و تمسخر تنها باعث میشه کودکتون از شما فاصله بگیره و علاوه بر اینکه عزت نفسش پایین اومده اضطرابش هم بیشتر میشه خلاصه این روش نه تنها کمک نمیکنه که مشکلات رو ریشه ای تر و حادتر میکنه. موقع ترس مراقب پیامهای اشتباه باشید گاهی موقع ترس کودک بزرگتر فکر نکرده پیامهای اشتباهی رو به کودک میده که نه تنها به ترسش اضافه میکنه که عواقب بدتری هم برای کودک داره مثلا وقتی سگ به سمت کودک پارس میکنه بجای اینکه کودک رو به آرامش دعوت کنید، بهش بگید که فرار کنه! در اینصورت علاوه بر اینکه ترس کودک ازش بیشتر میشه، سگ هم بر اساس فطرتش کودک رو دنبال میکنه و ممکنه کودک از ترس زمین بخوره یا سگ بهش آسیب بزنه. بهترین کار اینه که به فرزندتون بگید هر کسی ممکنه از چیزی بترسه ولی فرار از ترس نمیتونه راه خوبی باشه بهتر اینه که از کسی کمک بخواد. 

سایک نیوز

نتایج یک مطالعه نشان داده است که بارداری های همراه با عوارض سلامتی موجب فعال شدن ژن های شیزوفرنی در جفت می شود.   به گزارش سایک نیوز و به نقل از گروه علمی ایرنا ، ژن ها در جفت می تواند ازدیاد خطر ابتلا به شیزوفرنی را پیش آگهی دهند. جفت اندامی است که اکسیژن و مواد مغذی را برای جنین در حال رشد فراهم و ضایعات را از خون جنین دور می کند. مطالعه محققان موسسه تکامل مغز لیبر در مریلند آمریکا نشان می دهد که در جریان بارداری های عارضه دار مانند حاملگی های همراه با فشار خون بالا، ژن های شیزوفرنی در جفت فعال می شوند و نشان می دهند که این اندام تحت فشار قرار دارد. تاکنون مطالعات بر این موضوع تمرکز داشتند که ژن های مرتبط با اختلالات رفتاری به طور مستقیم تکامل مغز را قبل از تولد تغییر می دهند. اما مطالعه جدید اولین تحقیقی است که نشان می دهد ظاهرا بسیاری از ژن های مرتبط با خطر ابتلا به شیزوفرنی تکامل اولیه مغز را زمانی که سلامت جفت به خطر می افتد، به طور غیر مستقیم تغییر می دهند. محققان در این مطالعه داده های دو هزار و ۸۰۰ بزرگسال را از چهار کشور در قاره های آمریکا، اروپا و آسیا بررسی کردند. از این تعداد دو هزار و ۳۸ نفر شیزوفرنی داشتند؛ شیزوفرنی یک اختلال روانی مزمن است که بر نحوه تفکر، احساس و رفتار فرد تاثیر می گذارد، موجب عدم توانایی بیمار در درک واقعیت می شود و براساس مطالعات قبلی، ۸۰ درصد خطر ابتلا به این اختلال ژنتیکی است. تمامی این افراد تحت آزمایش ژنتیک قرار گرفتند و محققان اطلاعات در مورد سابقه بارداری مادر آنها را بررسی کردند. محققان در این مطالعه ارتباط زیادی میان ژن های مرتبط با خطر ابتلا به شیزوفرنی و سابقه عوارض بالقوه جدی بارداری پیدا کردند. این مطالعه همچنین نشان داد که در افرادی که به لحاظ ژنتیکی در معرض خطر بالای ابتلا به شیزوفرنی هستتند و مادران آنها در دوران بارداری دچار عوارض بارداری شده بودند، خطر ابتلا به شیزوفرنی دستکم پنج برابر افرادی بود که به لحاظ ژنتیکی در معرض خطر بالای ابتلا به شیزوفرنی بودند اما مادران آنها سابقه عوارض جدی بارداری نداشتند. محققان همچنین متوجه شدند که فعال شدن ژن های شیزوفرنی بر اثر بارداری های عارضه دار در جفت جنین پسر به اندازه قابل توجهی شایع تر از جفت جنین دختر بود. محققان یافته های این مطالعه را مهم عنوان کردند و گفتند نتایج این مطالعه می تواند به پزشکان در ابداع درمان های جدید و در نهایت کاهش بروز اختلال های رفتاری عصبی کمک کند. 

سایک نیوز

  محققان “دانشگاه دوک” یک برنامه برای تشخیص نشانه‌های بیماری اوتیسم توسعه داده‌اند که این برنامه بر روی سیستم عامل آی.اُ.اس آیفون قابل اجرا است. استفاده از این برنامه بسیار آسان است و داده‌های آن علمی وقابل اعتماد است.   به گزارش سایک نیوز و به نقل از ایسنا، محققان می‌گویند این برنامه راهی آسان برای غربالگری بیماری اوتیسم و سایر اختلالات عصبی است. این برنامه نخست از پرستار یا والدین کودک تعدادی سوال می‌پرسد و سپس از دوربین سلفی گوشی برای جمع‌آوری فیلم‌هایی از واکنش‌های کودکان در حال تماشای فیلم‌هایی که برای تشخیص رفتارهای خطرناک بیماری اوتیسم مانند الگوهای احساس و توجه روی صفحه دستگاه طراحی شده است، استفاده می‌کند. ویدیوهای واکنش کودک به سرورهای مطالعه ارسال می‌شوند، در آنجا نرم افزار کدگذاری خودکار رفتاری، حرکات چهره کودک در فیلم را ردیابی می‌کند و میزان احساسات و توجه کودک را اندازه گیری می‌کند. برای مثال محققان با نشان دادن یک فیلم که در آن حباب‌ها بر روی صفحه ظاهر می‌شدند، توانستند میزان شادی کودکان را اندازه گیری کنند. در این مطالعه، والدینی که ارزیابی کرده بودند فرزندشان بسیاری از علائم اوتیسم را دارد، دریافتند که فرزندشان شادی کمتری نسبت به حباب‌ها نشان می‌دهد. “هلن ایگر” (Helen Egger) از “دانشگاه نیویورک” و یکی از محققان این مطالعه گفت: غربالگری اوتیسم در کودکان در حال حاضر در محیط‌های بالینی نیز انجام می‌شود و افراد ماهر و آموزش دیده آزمایش را بر روی کودکان انجام داده و نتایج را مورد تجزیه وتحلیل قرار می‌دهند اما این آزمایش‌ها می‌بایست در محیط طبیعی کودک انجام شود و نتایج بررسی شود. طی یک سال بیش از ۱۰ هزار نفر این برنامه را دانلود کردند و ۱۷۵۶ خانواده که کودکان ۱ تا ۶ ساله داشتند، در این مطالعه شرکت کردند. والدین ۵۶۱۸ نظرسنجی را انجام دادند و ۴۴۴۱ ویدیو را آپلود کردند. داده‌های قابل استفاده در ۸۸ درصد از ویدیوهای آپلود شده، جمع آوری شد و برای اولین بار امکان استفاده از این نوع ابزار برای مشاهده حالات افراد اوتیسمی فراهم شد. “گرالدین داسان” (Geraldine Dawson) مدیر “مرکز اوتیسم و توسعه مغز دوک” و یکی از محققان این مطالعه گفت: این نشان دهنده امکان پذیر بودن این رویکرد است. در این برنامه داده‌های ارسالی با کیفیت بالا و با استفاده از الگوریتم‌ها مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرند. این مطالعه در مجله “npj Digital Medicine” منتشر شد.

  آشنا پنداری یا دژاوو نامی است که برای دیدن صحنه‌های تکراری بر روی آن گذاشته اند اما سوال اصلی اینجاست که چگونه این اتفاق بروز می دهد.   آشنا پنداری یا دژاوو نامی است که برای دیدن صحنه‌های تکراری بر روی آن گذاشته اند. عجیب است، زمانی که برای شما یک اتفاقی رخ می‌دهد و شما حس می‌کنید که مدت‌ها قبل نیز این صحنه را دیده اید و در چنین شرایطی قرار گرفته اید و این فکر به ذهن شما می‌آید که من این صحنه را کجا دیدم یا این اتفاق را کجا تجربه کرده ام، چه زمانی این اتفاق رخ داده است؟ سوال گیج کننده‌ای است، هر چقدر به ذهن خود فشار می‌آورید به نتیجه‌ای نمی‌رسید و در نهایت بطور کلی مسئله را رها می‌کنید تا اینکه ممکن است دوباره در چنین شرایطی قرار بگیرید و روز از نو و روزی از نو! نگران نباشید!، تنها شما نیستید که به این درد دچارید و معمولا ۷۰ درصد مردم دنیا تجربه‌ای مشابه شما دارند بطوری که حتی ذهن برخی دانشمندان و محققان را هم درگیر کرده و آن‌ها هم بدنبال چرایی این موضوع هستند. ما نیز بطور خلاصه و جامع قصد داریم این موضوع را بررسی کنیم و به معرفی انواع مختلف دژاوو بپردازیم. معرفی انواع مختلف دژاوو / چرا برخی صحنه‌ها را قبلا دیده ایم؟ آشناپنداری (دژاوو) چیست؟ دژاوو (deja vu) یـک واژه فـرانـسوی به معنی “از پیش دیده شـده” است. دژاوو عبارت است از، احساسی که گویی شـمـا صحنه، فرد و یا شیئی را قبلا دیده و تجربه کرده اید، در حـالی کـه بـرای نخـستـین بـار اسـت کـه بـا آن مـواجــه می‌شوید. ایـن احســاس آشنایی عجیب و غریب معمولاً با بهـت و تـرس نیز همراه است. وجه تمایز آن با پیش آگاهی (precognition) آنست که دژاوو درحین واقعه تجربه میگردد و نـه پیـش از آن. ۷۰ درصد افراد جهان حداقل یکبار در طول زنـدگی خـود چنین پدیده‌ای را تجربه کرده اند. بیش از ۴۰ نظـریه در رابـطـه بـا عـلت پـیدایش این پدیده مطرح گردیده اســت. حـالت دژاوو معمولاً بـــین ۱۰ تا ۳۰ ثانیه بطول می‌انجامد. اصطلاح دژاوو برای نخستین بار توسط امیل بویراک در سال ۱۸۷۶ میلادی مطرح گردید. این احساس که رویدادی که اکنون برای شما رخ داده است، عینا تکرار واقعه‌ای است که قبلا برای شما رخ داده است، را برخی از ما تجربه کرده‌ایم. هنوز برای بروز این حالت را که “آشناپنداری” یا دژاوو (Déjà vu) می‌گویند، توضیح قطعی علمی پیدا نشده است. برخی از دانشمندان می‌گویند که دژاوو ناشی از واکنش‌های عاطفی به وقایع مشابه است؛ برخی دیگر خاطر نشان می‌کنند که مدار‌های کوتاهی در مغز ایجاد می‌شود که رویدادی را در کسری از ثانیه زودتر از وارد شدن آن به خودآگاهی فرد؛ به حافظه او می‌فرستند و در نتیجه فرد احساس می‌کند که این واقعه قبلا برای او رخ داده است. ماهیت گذرای دژاوو بررسی آن را مشکل می‌کند. البته برخی افراد دچار شکل مزمن دژاوو هستند، و یک بررسی در کلینیک حافظه در دانشگاه لیدز در انگلیس بر روی این افراد در حال انجام است. کریس مولن که سرپرست این تحقیق است، شرح حال موردی را بیان می‌کند که نشان می‌دهد که چگونه دژاوو ممکن است به خاطراتی مربوط باشد که در مغز در هم آمیخته می‌شوند: هنگامی که همسر این بیمار از او پرسید در برنامه تلویزیونی که او ادعا می‌کرد عینا قبل دیده است، چه اتقاقاتی رخ می‌دهد؟ او پاسخ داد: من چه می‌دانم؟ من مشکل حافظه دارم! چند نوع دژاوو داریم؟! دژاوو به دو دسته تقسیم بندی می گردد: ۱- دژاوو تداعی گر: در افراد سالم روی میدهد. این حالت هنگامی که شما چیزی را می‌بینید، می‌شنوید و یا می‌بویید، احساسی را در شما پدید می‌آورد، که در آن چیز‌هایی که پیشتر دیده اید، شنیده و یا بوییده اید را برایتان تداعی می کند. این نوع دژاوو یک تجربه مبتنی بر حافظه است و مراکز حافظه در مغز مسئول پیدایش آن میباشند. معرفی انواع مختلف دژاوو / چرا برخی صحنه‌ها را قبلا دیده ایم؟ ۲-دژاوو بیولوژیکی: در افراد مبتلا به صرع لوب گیجگاهی روی میدهد. این بیماران معمولاً درست پیش از تجربه تشنج، دژاوو را تجربه میکنند. این نوع دژاوو با نوع قبل بطور واضح و بارزی متفاوت است. فردی که دژاوو بیولوژیکی را تجربه میکند، به واقع باور دارد که این شرایط را عیناً در گذشته تجربه کرده است، و نه یک احساس لحظه‌ای که فوراً ناپدید میشود. لازم است به چند نکته توجه کنید: دژاوو در اختلالات روانی نظیر اضطراب، افسردگی، اختلالات گسستگی و اسکیزوفرنیا نیز مشاهده می‌گردد. رده سنی بین ۱۵ تا ۲۵ سال بیش از سایر گروه‌های سنی دژاوو را تجربه میکنند. تجربه دژاوو با افزایش سن کاهش می‌یابد. پدیده دژاوو بیشتر توسط افرادی که بیشتر سفر میکنند، متمول بوده، از تحصیلات بالاتری برخوردارند، قوه تخیل فعال تری دارند، قادر به یاد آوری رویا‌های خود هستند و روشنفکرتر هستند تجربه میگردد. برخی پژوهشگران اعتقاد دارند دژاوو بیشتر در زمان‌هایی که فرد مضطرب و دارای استرس است بیشتر تجربه میگردد. برخی نیز عکس این فرضیه را قبول دارند. یعنی هر چه فرد آرام‌تر و آسوده خاطر‌تر باشد، احتمال اینکه دژاوو را تجربه کند بیشتر است. نظریه‌های پیشتاز: ۱-توجه تقسیم شده (divided attention): این نظریه که به نظریه تلفن همراه نیز شهرت دارد، هنگامی که ما حواسمان به چیزی منحرف میگردد (صحبت با تلفن همراه)، باز بطور نیمه خودآگاه (زیر آستانه ای) وقایع پیرامون خود را به حافظه می‌سپاریم، اما ممکن است آن‌ها را بطور آگاهانه در حافظه خود ثبت نکنیم. سپس وقتی که ما فرصت می‌یابیم به عملی که در حال انجامش میباشیم تمرکز یابیم (رانندگی)، پیرامون ما آشنا بنظر خواهند رسید. برای مثال وقتی که شما برای نخستین بار وارد منزلی میشوید، توجه شما بیشتر به صاحبخانه معطوف است، اما مغز شما در این حین خانه را از حیث دیداری، شنیداری و یا بویایی مورد پردازش قرار میدهد؛ و شما وقتی که به خانه نظر می‌افکنید، چنین میپندارید که قبلا آن جا بوده اید. تجربه اولیه یا بطور کامل مورد توجه قرار نگرفته و یا بدرستی و با جزئیات در حافظه رمز گذاری نشده است؛ بنابراین شرایط فعلی آغازگر یادآوری اجزاء از گذشته می‌شود. فرد از آنجایی که دقت کافی نکرده، عمده تجربه اولیه را فراموش کرده است. تجربه اولیه ممکن است چند ثانیه تا چند دقیقه قبل از حالت دژاوو روی داده باشد. نکته:ذهن ناخودآگاه اندکی سریعتر از ذهن خودآگاه ما شرایط پیرامون ما را پردازش و ادراک میکند. ۲-نظریه هولوگرام (hologram theory): خاطرات همچون هولوگرام میباشند، یعنی شما میتوانید کل تصویر ۳ بعدی را توسط هر کدام از اجزاء کل بازآفرینی کنید. هر چه آن اجزاء کوچکتر باشند، تصویر نهایی مبهم‌تر خواهد بود. دژاوو هنگامی رخ میدهد که برخی از جزئیات موجود در محیطی که ما در آن حضور داریم (صحنه، بو، صدا) مشابه برخی بقایای خاطره ما از گذشته است، که مغز ما صحنه کامل را از روی اجزاء (موجود فعلی) بازآفرینی کرده است. ۳-پردازش دوگانه (dual proccesing): پردازش دوگانه و یا تاخیر دیداری مبتنی است بر اینکه چگونه مغز اطلاعات جدید را پردازش کرده و خاطرات کوتاه مدت و بلند مدت را ذخیره میکند. به باور برخی دانشمندان پاسخ به تاخیر افتاده نورولوژیکی علت دژاوو است. از آنجایی که اطلاعات به مرکز پردازش مغز از طریق بیش از یک مسیر وارد میگردد، امکان دارد که گاه آن تلفیق و ترکیب اطلاعات با یکدیگر همزمانی نداشته باشند. لوب گیجگاهی چپ مغز مسئول طبقه بندی اطلاعات ورودی میباشد. لوب گیجگاهی اطلاعات را دو مرتبه، با یک تاخیر چند میلی ثانیه‌ای بین ارسال دو پیام دریافت میکند. یک بار مستقیما و یک بار دیگر از راه انحرافی از نیمکره راست مغز٫ چنانچه تاخیر ارسال پیام دوم اندکی بیشتر از معمول طول بکشد، مغز ممکن است اطلاعات را به غلط زمانبندی کرده و به عنوان یک حافظه پیشین ثبت کند، که در این صورت حس ناگهانی آشنایی به انسان دست میدهد. – مسیر سیگنال‌های دو چشم به سمت مغز از حیث طول اندکی متفاوت است. مغز اطلاعات را از یک چشم دریافت کرده و فوراً در حافظه ثبت میکند. لحظه‌ای بعد سیگنال از چشم دوم به مغز میرسد. سپس مغز فوراً در می‌یابد که اطلاعات دریافتی آشنا است، دقیقا مشابه آنچه در حافظه موجود است. هرگاه اختلاف ورود اطلاعات دو چشم بیش از ۰٫۰۲۵ ثانیه بطول انجامد، ممکن است مغز دو تصویر را یک تصویر واحد تفسیر نکرده و حالت دژاوو به انسان دست دهد. – انسان در واقع دو روش پردازش اطلاعات دیداری مجزا در مغز خود دارد. یک مسیر ساقه مغز که در مراحل اولیه تکامل، مغز برای پردازش اطلاعات دیداری از آن استفاده میکرده است؛ و مسیر جدید تالاموس که انسان امروزی از آن استفاده میکند، چراکه کارامدی و سرعت عمل آن بیشتراست. سرعت پردازش اطلاعات دیداری در مرکز تالاموس ۰٫۰۲۵ ثانیه سریعتر از مرکز ساقه مغز است. برخی افراد که کماکان مسیر قدیمی ساقه مغزشان فعال است، مغز دو تصویر مجزا از یک صحنه دریافت میکند که دژاوو را پدید می‌آورد. ۴- منابع دیگر خاطرات: ما دارای خاطرات ذخیره شده فراوانی از جوانب گوناگون زندگی خود هستیم. نه تنها از تجارب شخصی خودمان بلکه از تجارب دیگران، فیلم‌های سینمایی، تصاویر و کتاب‌های که مطالعه شان کرده ایم. ما ممکن است خاطرات محکمی از چیز‌هایی که دیده و یا خوانده ایم در حافظه مان داشته باشیم، بدون اینکه آن‌ها را شخصاً تجربه کرده باشیم. به مرور زمان این خاطرات ممکن است به ذهن ما رانده شوند. وقتی ما چیزی را می‌بینیم و تجربه می‌کنیم که بسیار شبیه یکی از همین خاطرات است به ما احساس دژاوو دست میدهد. ۵-رویاها: عقیده بر آنست که رویا‌ها مستقیماً بدون ورود به حافظه کوتاه مدت در حافظه بلند مدت ثبت میشوند. دژاوو ممکن است خاطره یک رویای فراموش شده با عناصر یکسان در تجربه فعلی در بیداری باشد. ۶-عقیده زیگموند فروید: دژاوو هنگامی روی میدهد که فرد خودبخود یک خیالپردازی ناخوداگاه را به خاطر می‌آورد. از آنجایی که (آن خیالپردازی) ناخودآگاه است مضمون و محتوای خیالپردازی از سطح آگاهی بلوکه شده است. اما حس آشنایی (به خودآگاه) نشت میکند و تجربه دژاوو را پدید می‌آورد. ۷-اختلال در فراِیند حافظه علت ایجاد دژاوو میباشد: انواع دژاوو: deja vecu =از پیش تجربه شده deja senti=از پیش حس شده deja visite=از پیش بازدید شده deja voulu=از پیش آرزو شده deja entendu=از پیش شنیده شده deja eprouvre=از پیش تجربه شده deja fait=از پیش انجام شده deja pense=از پیش اندیشیده شده deja su=از پیش دانسته شده deja dit=از پیش بیان شده (مضمون) deja lu=از پیش خوانده شده deja reve=از پیش در رویا دیده شده deja parle=از پیش بیان شده (عین واژه ها) deja recontre=از پیش ملاقات شده نکته: جامائس وو (جومس وو) jamais vu: به معنی”هرگز دیده نشده” حالت عکس دژاوو میباشد. هرگونه وضعیت و صحنه آشنا که برای ناظر ناآشنا بنظر رسد. فرد در یک لحظه یک شخص، واژه و یا مکان آشنا را نمیتواند تشخیص بدهد، و تصور میکند تا به حال با آن روبرو نشده است. مثلاً وقتی با دوست خود در حال صحبت کردن میباشید، ناگهان تصور میکنید با یک فرد غریبه در حال گفتگو هستید. نکته: پرسک وو (presque vu): به معنی”تقریبا دیده شده” میباشد. به حالتی اطلاق میگردد که اطلاعات آشنا بوده و، اما دسترسی به آن‌ها امکان پذیر نیست. اصطلاح “نوک زبان بودن” میباشد.   منبع: بهداشت نیوزادامه مطلب در: http://psychnews.ir/13233/13233.htmlCopyright © psychnews.ir